’s-Gravendeel 26-04-2014

Op deze Koningsdag naar ’s-Gravendeel afgezakt. Daar niet direct een rondje voor mij, maar wel volop sfeer op en rond het parkoers.

De oorspronkelijke start vond wat later plaats omdat er nog 2 renners op zijn laatst een rugnummer moesten halen en bij een ander nog een transponder moest worden geplaatst.
Ik stond als vanouds achteraan toen de start werd gegeven voor het circa 80 renners tellende veld. Heel merkwaardig is het dan dat je zowat op de startstreep de 1e valpartij al moet noteren. Dat hoeft op zich geen al te groot probleem te zijn, want rondje vergoeding, maar als de derailleur niet meer functioneert dan is het einde oefening. In dit geval einde oefening voor Jan Muis. Al met al nog geen meter koers kunnen rijden, best bizar.

Nadat er in de 2e rondje nog eentje pardoes de stoep opreed en daar ten val kwam, bleef de koers lang gesloten. Inmiddels had ik mijn stekkie achteraan verlaten en was keurig vooraan beland. Maar ik had toen al gevoeld dat de benen niet zo waren als ik gehoopt had. Ik kon wel tot 2 keer toe wegspringen op het stukje dijk op aan de achterkant van het parkoers (zoals ik vooraf gepland had), maar eenmaal een paar honderd meter verder met mijn snufferd in de wind viel ik dan helemaal stil en moest even op adem komen. Doortrekken lukte gewoonweg niet. Ik kon nog wel een keer mee sprinten voor een premie, maar dat kost mij zoveel energie waar de geldelijke beloning ( € 2,00) echt niet tegenop kan. Voortaan mijn gemak maar houden en opletten als er dan toch ineens 3 man wegrijden. Dennis van der Meijden, Norman Meerkerk en Niclas Vermaas vonden elkaar met nog een ronde of 7 te gaan. Waar in de andere gevallen de ontsnapten redelijk snel werden gegrepen, wisten deze 3 een mooie voorsprong op te bouwen. Na nog een mislukte poging van mijn om in het wiel van Paul van Schalen weg te komen, zat voor mij de koers er 2 ronden voor het einde eigenlijk al op. Mee sprinten ging ik sowieso niet, daar had ik de benen niet voor en de finishstraat is daar voor mij veel te lang.

Het peloton trok zich nog goed in gang en naderde de koplopers, maar een aarzeling in de laatste ronde haalde de snelheid even uit de groep en zo behielden de koplopers genoeg voorsprong. Meerkerk (niet op de foto) was daarbij de snelste voor van de Meijden en Vermaas.

Een echte podiumceremonie was die mannen overigens niet gegund.
Snel een bloemetje en een foto om daarna weer traditioneel mee te maken en vooral te horen dat een truckersconvooi luid toeterend bezit nam van het parkoers.

Daarna andere kleren aangedaan en op de fiets terug naar Breda, waar voor deze “sympathieke Brabander” (de woorden van speaker Mels de Kievit) onder andere nog zo’n heerlijke passage door de Kiltunnel wachtte en nog een hoop wind tegen.
Maar goed, hopelijk rendeert het.