Wemeldinge 05-05-2016

Eindelijk mooi weer !!!

En dat was al goed te merken op weg naar Wemeldinge. In de file net voor Hoogerheide, een stukje verder toch maar de weg afgegaan en binnendoor. Bij Rilland opnieuw de snelweg op, alhoewel daar kwam er eentje gewoon op de oprit teruggereden. Dus maar verder binnendoor om een half uurtje voor de start in Wemeldinge aan te komen. Just-in-time-planning, heet dat.

Hoewel het qua temperatuur niet zo heel warm was, toch maar zonder shirtje onder mijn snelpak van start gegaan. Achteraf maar goed, want het werd een pittige koers op een pittig rondje. De rits ging gedurende de koers dan ook een flink stuk open om het nog een beetje aangenaam te hebben. Dat was trouwens ook al een signaal dat ik niet helemaal super was vandaag. Iets waar ik wel op gehoopt had. Leuk rondje immers.

De eerste aanvallen werden snel teniet gedaan. En al in de 3e of 4e ronde kwam ik heel erg goed weg toen er ineens een volle bidon (blijkbaar van Teo Muis) voor me op de weg viel en ik daar vol opreed. Dat was wel even flink schrikken, maar ik kon mooi recht blijven. Verder in de koers reed diezelfde Muis weg met een Belg. Zij hadden gedurende een aantal ronden een voorsprong van om en nabij de 15 seconden. Mijn plan was om er te proberen naar toe te rijden door keihard aan te gaan op die lastige finishstraat met vandaag nog een straffe wind tegen ook. Zo gezegd, zo gedaan; het streven om er net voor het einde van de finishstraat bij te komen strandde in schoonheid. Ik kwam tot een meter of 15 en viel toen helemaal stil. Ik werd door de groep terug opgevist en zat daarna de nodige rondjes achteraan om maar te kunnen herstellen. Maar ja, achteraan is ook niet de plek waar je echt kunt herstellen.
De twee op kop gingen onverdroten verder, maar moesten toch de duimen leggen en werden ook gegrepen. Vanaf dan reden er wel eens groepjes weg, maar ver reden ze niet meer weg. Met nog 3 rondjes te gaan schrok ik wederom. Net na de finishstraat wilde Tony Berends mij aan de uiterste linkerkant nog inhalen, maar kwam daarbij volledig tegen mij aan te hangen. Ik vreesde even dat ik toen vol op een boom zou knallen, maar wonderwel konden we samen overeind blijven en de strijd nog vervolgen. Net voor het ingaan van de laatste ronde waagde Ruud Havermans nog een poging, ik er achteraan. Maar toen Havermans zag dat er meer gingen aansluiten staakte hij zijn poging. De Belg ging bij het luiden van de bel opnieuw aan, gevolgde door Ad Valentijn. Die gehele laatste ronde werd er onwijs hard doorgevlamd, waardoor allerlei kleinen breukjes ontstonden. Net toen de eersten vooraan samenliepen zag Nicky Deijkers zijn kans schoon en reed op twee bochten voor het einde weg.
Zijn voorsprong behield hij daarna keurig tot de finish en pakte daarmee de overwinning. Achter hem sprintte Willem Ruijzing naar de 2e plek, net voor Erik Meerkerk, die precies toen met een lege accu te maken kreeg.

Zelf kon ik er nog een 13e plaats uit persen. En van tevoren had ik al wel kunnen weten dat ik 13e zou worden. Bij de 1e TMZ-koers 15e, afgelopen zaterdag 14e. Als ik die reeks door kan trekken dan komt ooit nog het podium in zicht. Iets wat er vandaag niet in zat.