Wemeldinge 29-05-2014

Traditiegetrouw op Hemelvaartsdag afgereisd naar Wemeldinge. Normaal zijn wij de laatste categorie die daar aan het vertrek komt, nu waren we verschoven naar de vroege middag als eerst act. Gelukkig weer op hetzelfde rondje door het dorp als vorig jaar, al deelt niet iedereen mijn mening hierin.

Na de zondvloed van de afgelopen dagen nog wel in een grijs en grauw sfeertje vanuit Breda vertrokken, maar zie daar gaandeweg brak de bewolking en werd de zon weer zichtbaar.

De eerste 4 rondjes van de wedstrijd gingen in sneltreinvaart. Op het toch niet makkelijk lopende rondje werd toen een gemiddelde gerealiseerd van over de 44 km/u.
En al vrijwel meteen daarna vertrok ook de goede trein. Ruud Zijlmans en Riny van Zundert waren de laatsten die hun karretje aan konden haken bij een ontsnapt vijftal; Johan Pemen, Ad Valentijn, Henny Rovers, Ruud Havermans en thuisrijder Gert-Jan van Dijke.

Zie daar een elite-kopgroep. In de groep daarachter leek iedereen het wel te geloven. Er nu nog naar toe rijden leek een utopie. En zo liep de voorsprong van de 7 steeds verder op en waren ze gewoon buiten beeld.

Achter hen begonnen er zich toch een aantal te roeren. Zo kwam ik eerst voorop met o.a. Tony Verschuuren. Enkele rondes later groeide dit uit tot een achtervolgende groep van 10 man.
Met 10 tegen 7 kon je nog enige illusie hebben om vooraan te komen. Maar de samenwerking was allerbelabberds, met een hoop gemopper over en weer. Het was van niet kunnen of niet willen, maar het was trekken aan een dood paard om de boel alsnog in gang te schieten. De koplopers liepen dus alsmaar verder weg tot een voorsprong van ruim over de minuut.

Mijn benen waren zeker niet super, maar goed genoeg om te proberen uit mijn groep weg te rijden. Verschuuren was me echter voor en hij trok erop uit in de lastige finishstraat, die vals plat omhoog loopt en is bezaaid met stenen die er al 100 jaar in lijken te liggen. Eenmaal bij hem aangesloten reed ik alleen door om een halve ronde later het gezelschap te krijgen Pieter Mies en Dennis van den Ouden. De resterende 5 ronden konden wij vooruit blijven op het groepje achter ons en in de sprint die er geen was was Mies de snelste en werd 8e, ik 9e.

Bij de 7 koplopers was het weer aan Havermans om de knuppel in het hoenderhok te gooien. Hij trok door na een premiesprint en kreeg van Zundert mee.
Achter hen stokte de samenwerking, want de eerdere mede-koplopers kregen in de laatste ronden toch ook nog 50 seconden aangesmeerd.

Havermans probeerde van Zundert er nog af te krijgen, hetgeen niet lukte. Van Zundert won daarop in de sprint. Zijlmans won de sprint voor de 3e plek.