Weesp 20-04-2014

In plaats van de polder bij Terheijden vandaag gekozen voor de ronde van Weesp.
Had van tevoren op Google Streetview gekeken wat ik er kon verwachten en op basis daarvan geconcludeerd dat dit mij veel beter uitkwam. Mooi criteriumrondje, asfalt en klinkers en entourage. En heb achteraf zeker geen spijt van mijn keuze gehad.

Net als gisteren in Goes vandaag ook in Weesp veel wind.
Precies in de finishstraat vol de wind op kop.

Van achteren gestart op het 1.300 meter lange rondje, maar na een rondje of 5 (van de 42) in een ruk makkelijk naar voren kunnen rijden. Tegen de wind over klinkers voelde ik dat er wel wat in de benen zat vandaag.

Datzelfde gold ook voor Brian Burggraaf, die reageerde op een uitval van Auke Broex.
Zat zelf nog even te denken mee te springen en dat deed de rest ook. In een mum van tijd waren de 2 uit zicht en vanuit het peloton leek niemand aanstalten te maken om nog iets op touw te zetten. Op dat moment werd er echt langzaam gereden.

Toen werd door mij de 1e keer de knuppel in het hoenderhok gegooid en sprong weg waarbij ik 2 man meekreeg. De poging duurde niet lang. We pakten nog wel een premie mee, maar daarna was het snel gedaan.

Ondertussen begon ik me steeds meer op het rondje thuis te voelen en sprong weer weg.
Na een rondje kreeg ik gezelschap van Marcel Lambregts. Ik dacht er een goeie maat aan te hebben, maar hij kon niet van me overnemen, waardoor ik 97,5% van het rondje op kop reed.
Ik reed te hard vertelde hij me achteraf.
Met nog een ronde of 17 te gaan kwam er van achteren een groepje van een man of 8 bij ons aansluiten. Met goede namen erbij. Echte samenwerking ontbrak echter en een ronde of 3 verder werden wij weer gegrepen.

Burggraaf en Broekx waren ondertussen al dicht genaderd op de staart van het peloton toen er een 3-ronden-klassement werd aangekondigd. Bij de 3e sprint leek niemand aanstalten te maken hiervoor te sprinten en waagde ik mijn 3e poging om weg te komen, ondertussen nog de 3e prijs in dat klassement meenemen. Deze 3e keer was wel scheepsrecht.
Ik kreeg nu Emiel Borsboom en Hans van Eijck mee. En dit trio draaide wel goed rond.
Dat ik in de finale sprint voor de 2 mannen de duimen moest leggen, was jammer.
Maar ik had vandaag zodanig aanvallend gereden, dat bij de aanzet voor de sprint krampen voelde opkomen en het liet lopen.

Al met al tevreden terugkijkend op mijn 1e koersweekend met op allebei de dagen serieuze kans op een bos bloemen. Ik heb wel eens slechtere seizoensstarts meegemaakt, dat ik trouwens echt een understatement.