Sint-Willebrord 01-05-2011

Vandaag stond een van de weinige no-nonsense rondjes op het programma, die van Sint Willebrord. Met recht een echt rondje om de kerk van iets meer dan 1 kilometer lang, voldoende breed, geen drempels, geen vervelende bochten. Op papier een simpel rondje dus, maar 2 jaar geleden werd het ook een compleet slagveld. En vandaag stond er net als gisteren weer een hele stevige wind, die het toch wel erg lastig maakte om op een bepaald stuk de snelheid erin te houden. Maar in essentie bleek toch weer dat wielrennen soms heel simpel kan zijn. Meteen vanaf het vertrek wegrijden en hopen dat ze achter je de kastanjes niet voor elkaar uit het vuur willen houden. Zo ook deze keer. Al in de eerste ronde reden 3 man weg uit het peloton. Berco van Gool opende en kreeg gezelschap van Rik de Vree en thuisrijder Kees van der Sande. Ondanks dat er toch wel snelheid in het peloton zat reden de 3 steeds verder weg naar eerst 30 en later 55 seconden. Jochem van der Doelen probeerde eerst nog wel iets recht te zetten voor de Valetijn-ploeg door op kop te gaan rijden, maar had daarmee geen succes. Ook de talloze tegenaanvallen werden snel teniet gedaan. Iedereen leek wakker te zijn geworden en probeerde dan maar met een volgende tegenaanval mee te gaan, maar daarmee werd de snelheid zo hoog opgetrokken dat de tegenaanvallers snel weer terugvielen in het peloton. Door het hollen en stilstaan kwamen de koplopers steeds dichter in de buurt van het peloton om dit op een ronde te zetten. Iets eerder was Riny van Zundert in het verweer gegaan en ik pikte bij hem aan. We pakten met tweeen een flinke voorsprong op het peloton dat inmiddels gelapt was. Jammer was alleen dat ik niet echt de goede benen had en het echt slecht kreeg toen van der Doelen zijn karretje aan kwam pikken. Het ging net even te hard voor me, nadat ik in de wind op kop had gereden en de rol moest moest lossen om terug te vallen in het peloton. In dat peloton reden de 3 koplopers meestal aan de leiding en deden dus het werk. Op sommige momenten vloog dan weer de vlam in de pan en spatte het peloton in allerlei groepjes uit elkaar om wat later weer – afgezien van van Zundert en van der Doelen – compleet rond te rijden. Naarmate de wedstrijd vorderde kregen we zicht op de 2 tegenaanvallers. Dat lokte een reactie uit van Raphael Gabriels die een achtervolgende groep van 8 man deed ontstaan met daarbij o.a. Johan Pemen, Jack de Klerk, Ad Valentijn, Bert Kremer, Anco Verstegen en Patric Verdonck. Zij reden een stukje voor het peloton uit dat met nog 8 ronden te rijden te horen kreeg dat er 3 ronden later afgesprint moest worden. Stefan Koevoets trok in de voorlaatste ronde van het peloton op avontuur, ik counterde hem en reed een ronde later als nummer 14 over de streep. De groep voor ons slaagde erin de 2 tegenaanvallers te achterhalen om daarna weer uit elkaar te vallen met als gevolg dat Valentijn de 4e plek op kon eisen. Bij de koplopers liet van der Sande er geen twijfel wie vandaag de sterkste was. Hij won voor de Vree en van Gool.

 

Alle gemaakte foto’s zijn te zien via de link: Klik hier