Schijf 22-03-2009 (klik op de foto voor een grotere afbeelding)

Oorspronkelijk stond een koers gepland op het industrieterrein tussen Sprundel en Rucphen die echter door wegwerkzaamheden daar niet door kon gaan. Het uitwijken naar Schijf was een prima alternatief. De BWF-sluitingswedstrijd van vorig jaar speelde zich ook deels in en om Schijf af. Deze keer was een mooi parkoers uitgezet richting Roosendaal en de Belgische grens, waarbij de verkeersremmende druppels overigens geen probleem vormden. De finish lag overigens tegen diezelfde grens aan. Het parkoers van 7 kilometerdat grotendeels door de bossen voerde moest 10 keer worden afgelegd. Van de wind viel daarom weinig te vrezen, zeker omdat op het enige open stuk dat in het parkoers zat de wind recht op de kop blies. Met maar liefst 30 eindprijzen en telkens 10 premies bleek ook de schatkist heel goed gevuld. De start dan. De adviezen die ik na vorige week had mogen ontvangen om toch zeker niet weer achteraan te starten bleken aan dovemansoren gericht, want jawel ik stond weer op mijn vertrouwde stekkie. Dat hield ik een ronde of 4 vol, zonder enige moeite. Vooraan bleek het wel moeilijker want de uitvallen strandden tot dan allemaal. Zo ging de wereldkampioen bij de vrije renners, Tom de Meyer, al meteen serieus in de aanval, met o.a. Martijn Alberts. Toen die aanval was gepareerd ging weer een kwartet weg met o.a. Ruud Zijlmans, Ruud Havermans en Raphael GabriŽls. Ook zij mochten even voor de meute uitrijden. De aanvallen werden eigenlijk telkens teniet gedaan doordat na het windop-stuk bij Schijf in het bos de snelheid van het peloton zo werd opgedreven dat vluchters niet vooruit konden blijven. Wel na die eerste 4 ronden achtte ik mijn tijd gekomen om naar voren te gaan en te blijven en graaide zowaar in het wiel van Jordy Suijkerbuijk en Kees van de Sande ook nog een premie mee. Ik zat op de juiste plek want net na de bocht ging diezelfde van de Sande er van door. Ik bleef zitten, wel volgden er reacties van o.a. Havermans en GabriŽls. Zij kwamen met een Belg en nog een renner daarna met 5 man op kop, daar waar ik probeerde de snelheid uit het peloton te krijgen door rechts op de kant te gaan rijden. Net voor het binnenrijden van Schijf ging er nog een drietal vandoor, met Jan Sanders, een van de mannen van de ploeg van Valentijn en Tony Verschuuren. De twee eersten konden er niet naar toe, Verschuuren lukte dit wel. Die 6 slaagden er wonderwel in het stuk na Schijf te overleven en liepen verder weg. Het peloton keek ze op de lange stukken wel telkens in de rug en dat was voor een aantal toch het signaal eens flink gas te geven. De winnaar van vorige week in Rijsbergen, Andy van Loon, zette op enig moment richting Schijf het hele peloton gedurende honderden meters op de kant om iets te forceren. Maar doordat hij geen hulp kreeg, viel het daarna stil. Daarnaast probeerden de aanwezige Belgen ook regelmatig het gat te dichtten. Het tempo werd dan fors opgevoerd en de afstand tot de kopgroep werd zienderogen kleiner. Maar de kopgroep bleef buiten schot, ook al probeerden de Belgen van de ploeg van de Meyer het nog een keer in de laatste ronde. In de kopgroep werd in die laatste ronde volop gedemarreerd en kwam even een trio op kop. Daarna was het de beurt aan Havermans, maar die werd nog gepareerd waar de Belg uit de kopgroep meer geluk had, want hij slaagde er wel in het beslissende gat te maken. De rest van de kopgroep kwam op een meter of 25 daarna afgescheiden over de streep met Havermans en van der Sande op de 2e en 3e plek. De sprint voor overige prijzen liet ik voor wat hij was en eindigde zodoende in de achterhoede.

Alle gemaakte fotoís zijn te zien via de link: http://picasaweb.google.nl/Jeroen.Rov/Schijf#