Rozenburg 08-06-2013

Altijd weer een van de leukere rondjes om te rijden. Alleen jammer dat het relatief weinig wedstrijdkilometers zijn. En dat werden er nog wat minder omdat de ontstane kopgroep het peloton in de laatste rondes (van ietsje meer dan 1 kilometer) in dreigde te halen waardoor wij sneller dan voorzien af moesten sprinten.

In tegenstelling tot vorig jaar op de eerste rij gestart.
Toen helemaal achteraan en eer ik vooraan was, waren er al een man of 18 gevlogen.
Nu dus eieren voor mijn geld gekozen en op de eerste rij opgesteld met Christiaan Hak, Tonny Akkermans, de broers Muis en Leon van Vugt.
De wind blies weer een stevig partijtje mee, waardoor de animo om op kop te rijden op 2 stukken niet echt overweldigend was.
Blijkbaar ging het wel hard genoeg om er aan de achterkant een hoop man af te krijgen.
Uiteindelijk werd ongeveer de helft van de 60 starters eraf gereden.

Vooraan reed na de eerste premiesprint een duo weg met daarbij Akkermans. Een rondje later probeerden 2 man de sprong te maken en weer een rondje later nog eens twee met daarbij Arno Hartog. Het kopduo reed zodanig hard door, dat de twee duos achter hen eerst bij elkaar kwamen en daarna nog een paar rondjes nodig hadden om de aansluiting te kunnen maken. De samenwerking was bij de zes goed en reden steeds verder weg. De vermetele pogingen om vanuit het peloton nog weg te rijden slaagden lange tijd niet, totdat plots nog een duo wegreed en een vrijgeleide kreeg. Zes + twee man weg, terwijl net daarvoor de voorste mannen in het peloton nog goed wegkwamen toen (weer, net als in Papendrecht vorige week) een vrouw met de fiets overstak. Maar ook nu liep dit weer met een sisser af.

Zoals gezegd waren de koplopers hard op weg om het peloton te gaan dubbelen en om die reden besloot de jury om het peloton (of wat daar nog van over was) af te laten sprinten. Precies achter de rappere mannen als Xander Moerman, Jan Muis, Henk Ceelen en Matti de Baat werd ik 6e in de sprint en daarmee 14e in de einduitslag.

De kopgroep vervolgde zijn weg en net voor het ingaan van de laatste ronde reed Pim Achterkamp weg en reed verder onbedreigd naar de overwinning. Kemal Acar werd 2e, voor Akkermans die dus 3e werd.
Opvallende bijkomstigheid was wel dat het podium, de nummers 1, 2 en 3, ook die betreffende rugnummers droegen.
Alhoewel de volgorde niet helemaal klopte, zal dat toch maar zelden voorkomen.

Al met al aardige koers die niet echt uitputtend was.
Een klein stukje parkoers was echter wel uitgeput, in een bocht lagen de stenen zodanig los, dat je het idee had dat ze er elk moment letterlijk uitgereden zouden worden en dan de nodige problemen (lees: valpartijen) zouden kunnen veroorzaken. Maar ook dat lot bleef ons bespaard.

5012312839.JPG


Alle gemaakte fotos zijn te zien via de link: Klik hier