Bergpolder – Liskwartier Rotterdam 02-06-2010 (klik op de foto voor een grotere afbeelding)

De ronde van Bergpolder – Liskwartier is een nieuwe ronde in Rotterdam. Van polder was in de verste verte geen sprake. Integendeel het was een rondje midden in Rotterdam om het heen en weer van te krijgen. Een rondje van 1500 meter, 750 meter heen en 750 meter terug via twee 180-graden-bochten. Parkoers geheel asfalt, vliegen dus en flink aanzetten na de 2 bochten. In de eerste rondes zat ik achteraan maar dat was geen goed idee. Logisch natuurlijk want de eersten waren alweer volle bak aan het optrekken terwijl ik de bocht nog moest maken. Naar voren dus en dat reed een stuk prettiger en door die bochten met snelheid heen rijden vond ik wel leuk. Er vielen talloze aanvallen te noteren. Sommige duurden kort, sommige langer, zo reed er een duo een aantal rondes voor de meute uit net als een kwartet met Maikel Roks en een solist, Douwe Schouten. Maar allen werden ze toch geneutraliseerd. Na de laatste premiesprint waarbij ik nog een premie had gepakt was ik er waarschijnlijk de oorzaak van dat er toch een kopgroep van 9 renners ontstond die het tot het einde volhield. Wat gebeurde er? De voorgaande ronde reed ik na de bocht na de finish in een gat. Onwetend van wat me te wachten stond, dus nog meegesprint en die zelfde bocht dus daarna ingegaan. En voordat ik het goed en wel besefte schoof ik in een van de voorste posities onderuit. Daarna is het me een beetje ontgaan wat er in de koers gebeurde, maar er reed daarna wel een kopgroep vooruit, waarbij Martin Vrij een ronde of 7 later de sprint won.

Voor mezelf gold dat tijdens het opkrabbelen van de weg ik dacht met een ronde vergoeding min weg te vervolgen. Eenmaal opgestaan snel mijn ketting erop gelegd en weer klaar om op te stappen bleek mijn voorband lek te zijn, mijn stuur scheef te staan en mijn achterderailleur verbogen. Blijkbaar had ik een afloper overgehouden aan het rijden in het gat. Maar goed: einde oefening dus. Opmerkelijk feit: ik zet altijd reservewielen klaar behalve deze keer. Toeval bestaat niet of toch wel? De lichamelijke schade is – in tegenstelling tot wat 2 clubgenoten afgelopen weekend overkwam -  gelukkig beperkt gebleven tot wat achtergebleven DNA op de Bergselaan  via de nodige schaafwonden en een pijnlijke heup. Nu is het maar te hopen dat de derailleur niet zodanig beschadigd is dat hij moet worden vervangen. Met de eurootjes die ik deze avond tijdens de wedstrijd verdiend heb kan ik waarschijnlijk alleen een derailleurwieltje bekostigen.

 

Alle gemaakte foto’s zijn te zien via de link: http://picasaweb.google.nl/Jeroen.Rov/Rotterdam10#