Kermisronde Roosendaal 12-09-2013

Een rondje dat me nog nooit goed gelegen heeft, maar waar ik toch elk jaar weer naar toe ga.
Eigenlijk tegen beter weten in. Maar bijna einde seizoen heeft het toch ook wel wat om deze goed bezochte koers over de Kade te rijden.

Ik had gepland om thuis na mijn werk even een stuk los te rijden, maar aangezien het in Breda de hele ochtend zeek van de regen, ging dat plan niet door. In Roosendaal was het droog en dan daar maar een stuk los- c.q. warm rijden.
Om dit jaar maar eens beter voor de dag te komen, ervoor gezorgd dat ik vooraan stond bij de start.
Daar achteraan starten, heb ik eindelijk geleerd, is voor mij een doodvonnis tekenen (spreekwoordelijk bedoeld natuurlijk).
Het warm rijden werd echter teniet gedaan omdat we in totaal een kleine 20 minuten stonden te wachten vooraleer de koers op gang werd geschoten.
Circa 10 minuten staan wachten met het opstellen en daarna nog eens 10 omdat er nog 3 hinderlijk geparkeerde auto’s moesten worden weggetakeld.

Toch een koude start dus, maar ik kon me vooraan handhaven toen de koers eenmaal op gang was en Brian Burggraaf zijn eerste punten voor de leidersprijs aan het sprokkelen was. Terwijl achteraan meerdere renners de rol moesten lossen, zag ik ook dat zich al heel snel een groepje van uiteindelijk 7 man afscheidde.
Dat ging niet gepaard met een fikse demarrage of zo. Ze reden ogenschijnlijk op een gemakkelijke manier weg.
Terwijl er nog meer dan voldoende hardrijders in het peloton zaten, bleef daar een afdoende reactie uit. De 7 koplopers hadden in een mum van tijd een halve minuut voorsprong.

Bij de 7 koplopers zaten Burggraaf, Eddy Hermsen, Henk de Jong, Jan Muis, Erik de Niet, Douwe Schouten en Robbert Schaap.
Waar zij onverdroten doorgingen, kwam het achter hen nooit tot een georganiseerde achtervolging.
Pogingen om weg te komen wel, maar die werden vrijwel allemaal ongedaan gemaakt.
Gevolg de voorsprong liep op tot over de minuut.

Terwijl ik me even achteraan nestelde, kreeg ik wel in de gaten dat wij niet de volledige koers zouden gaan uitrijden.
Burggraaf was inmiddels weer in zijn eentje op pad gegaan en was hard op weg om ons in te halen.
Snel naar voren gereden en me voorin geposteerd, kregen we de laatste ronde (op 3 ronden van het einde).
Maar aan het eind van het verhaal stond ik met lege handen, geen prijs dus. Riny van Zundert won de sprint van de groep om de 10e plaats voor Erik Meerkerk.
Net daarvoor finishten Lars Rietveld en Andy Knijpinga, die op het laatst nog wel wisten weg te komen.

Burggraaf vervolgde zijn race en ging solo naar alweer een overwinning.
Achter hem streden 2 man voor de plekken 2 en 3. De 2e plek ging naar Hermsen.


Voor mij geen prijs maar wel eens op een fatsoenlijk manier daar meege(st)reden, maar op een andere manier was het wel bijna prijs.
Op een moment dat ik naar een groepje voor me wilde jumpen en de 2 bochten na de finish met hoge snelheid had genomen, schrok ik me wezenloos toen ik precies in het uitdraaien van de 2e bocht een overstekend oud vrouwtje met rollater voor me ontwaarde. Even dacht ik er vol op te botsen, maar in een reflex kon ik er, flink gillend, links langs sturen, net als de renners achter me. Ik stond daarna wel even geparkeerd en had over mijn hele lijf kippenvel, maar gelukkig liep dit goed af, ik heb wel eens een koers gezien waar een dergelijk feit fataal afliep.

5012313476.JPG

5012313477.JPG

5012313478.JPG

5012313479.JPG

5012313480.JPG

5012313481.JPG

5012313482.JPG

5012313483.JPG

5012313485.JPG

5012313486.JPG

5012313487.JPG

5012313488.JPG

5012313489.JPG

5012313490.JPG

5012313491.JPG

 

5012313492.JPG

5012313493.JPG\

5012313494.JPG

5012313495.JPG

5012313496.JPG

5012313497.JPG

5012313498.JPG

5012313499.JPG

5012313500.JPG

5012313501.JPG

5012313502.JPG

5012313503.JPG

5012313504.JPG

5012313505.JPG

5012313506.JPG

5012313507.JPG

5012313508.JPG