Rilland 25-04-2015

Het spreekwoord “Van de regen in de drup” moest vandaag omgedraaid worden, dus “Van de drup in de regen”. Viel in de ochtend wat licht gespetter te bespeuren, op weg naar Rilland werd het steeds slechter. De regen kwam op een gegeven moment met bakken uit de lucht. Eenmaal daar aangekomen was er toch van mijn kant wel even twijfel om wel of niet te starten. Maar de buienradar voorspelde verder droog weer en zo kon een ander spreekwoord van stal worden gehaald; na regen komt zonneschijn (al was dat laatste niet heel erg overtuigend)

De wind die zo tot dan toe gedeisd had gehouden, was na de regen behoorlijk aangetrokken. Dat zorgde er mede voor dat al na enkele honderden meters koers op het polderrondje de kopgroep ging ontstaan. Elf man vonden elkaar vrijwel meteen; daarbij o.a. 4 man van BC-ZV (Pemen, Verschuuren en Deijkers), Erik Meerkerk, Jan Muis, Ad Valentijn, Riny van Zundert, Peter van Wijgerden en Patrick Verdonck.

Van meubels redden door andere renners was geen sprake. Zo nu en dan gebeurt het dat een koers al heel erg snel in zijn definitieve plooi valt, so be it. (Wel jammer was dat wij met 4 man van CT Flakkee aan de start, niemand mee hadden)
Voordeel van een polderronde is dat je de koplopers moeilijk uit het oog kunt verliezen, maar anderzijds je ook meteen gedemotiveerd wordt omdat de achterstand toch al snel heel groot is.

In het peloton zocht ik maar een plekje voor op, om daar mee te draaien. Enerzijds om op die manier niet elke keer op de kant te worden gezet en anderzijds om er dan maar een goede training van te maken.

Ik maakte in de voorlaatste ronde nog wel een domme fout. Op een moment dat ik eigenlijk al weer iets te lang op kop reed, sprong Ruud Havermand weg, o.a. Niclas Vermaas reageerde en ook ik pikte mijn karretje aan. Na een keertje omkijken dacht ik dat de rest er ook weer aanhing en stuurde toen naar rechts om even een plekje in de luwte op te zoeken. Pas toen zag ik dat er allemaal gaten tussen de renners waren ontstaan en zo loste ik op een domme manier uit het iets eerder ontstane groepje.
Schrale troost was uiteindelijk dat ik nog het sprintje van de 3e groep in koers won.


In de kopgroep hadden van Wijgerden en (de jarige) Deijkers, achtervolgd door Meerkerk, een gat weten te slaan in die volgorde passeerden zij ook  de finish.


(geen finish-foto’s; de fotograaf was niet op tijd klaar met zijn rondje)