Rilland 03-05-2014

Een beetje met angst en beven naar Rilland gegaan. De doorstaande wind voorspelde immers weinig goeds op deze ruim 4 kilometer polderronde. Die angst bleek achteraf ongegrond. Eerst een flink stuk wind in de rug, dan een klein stukje op de kant, dan een flink stuk vol op de kop en richting de finish opnieuw op de kant. Bleef bij onze categorie de boel grotendeels bijeen, bij de Amateur-categorie na ons was het vanaf ronde 1 een compleet slagveld. Opmerkelijk of misschien wel niet ook.

Hoe dan ook, vandaag op de 1e rij gestart. Als volle bak zou worden vertrokken zou ik in ieder geval niet in een kansloze positie achteraan zitten. De 1e ronde ging echter met een gematigd tempo, waarbij ik menig keer op kop meedraaide. De 2e ronde idem dito. Maar toen maar een plekje achterin opgezocht. Hoefde ik in ieder geval niet vol met mijn snufferd in de wind te zitten en achteraan was het makkelijk meerijden.

Er gebeurde niet veel spannends. Enkelingen of duo’s reden een stukje voor de meute uit, maar eenmaal de weg met de wind volop in de rug achter de rug waren alle plooien weer gladgestreken.

De eerste serieuze actie die perspectief bood kwam van Ruud Havermans. De wedstrijd was toen al halverwege. Havermans wist meerdere ronden vooruit te blijven, maar moest uiteindelijk ook de duimen leggen. De volgende kandidaat was Tony Verschuuren, met nog een paar ronden te gaan. Zelfs toen de bel klonk voor de laatste ronde had hij nog een klein gaatje. Achter hem – net voor het overschrijden van de start/finish-streep reageerde Havermans bij wie ik en Teo Muis in het wiel sprongen. Ook o.a. Johan Pemen, Niky Deijkers en Niclas Vermaas sloten hun karretje aan. Achter ons scheurde het blijkbaar aan alle kanten en bleven we ineens met een kleine 20 man over. Verschuuren werd ingerekend, waarna Deijkers het nog solo probeerde. Ook hij werd gevat net voor het opdraaien van de laatste stook wind-op. Terwijl de rappere manen zich al opmaakten voor een sprint, zag een man nog een mogelijkheid. Teo Muis muisde (what’s in a name) zo’n 150 meter voor het opdraaien van de finishstraat er tussen uit, geruggensteund door Vermaas die keurig het gat liet vallen. De aarzeling die toen optrad gaf Muis genoeg ruimte om na een periode met misère weer de overwinning te pakken.

In de aanloop naar de sprint voor de 2e plaats werd er veelvuldig van links naar rechts gelaveerd waardoor ik teveel posities verloor en daardoor geen prijs reed met de 16e  plaats tot gevolg. Maar al met al toch wel een prettige koers gereden en nu maar kijken wat het morgen gaat geven op het slopende rondje in Bosschenhoofd.