Rijsbergen – Oekel 14-04-2012  

Werd de ronde in Rijsbergen 3 weken geleden nog afgelast vanwege sneeuw, vandaag op de vervangdatum kon de eerste echte warme lentedag worden gevierd. Het gaat te ver om te zeggen dat de mussen van het dak vielen, maar eindelijk was die verfoeide kou weg. Nu maar afwachten wat het mij in de koers zou worden. Ik had mezelf een bescheiden doelstelling gesteld: koers uitrijden. Maar eenmaal op het parkoers in Rijsbergen aangekomen was al aan de voorgaande categorie te zien dat het menens was met de wind. Precies op het slechte stuk stenen stond de wind op de kant en daar vond ik in de eerste ronde al bijna mijn Waterloo. Toen kon er nog gerepareerd worden, maar de tweede ronde was het dan wel zover, (hoewel deze keer niet achteraan gestart, maar daar wel verzeild geraakt), stond de deur achteraan open en zag ik samen met een aantal lotgenoten het peloton wegrijden. Dat ik nog niet klaar was om echt de strijd aan te gaan, veronderstelde ik al wel vooraf, maar dit was wel schrijnend. Maar goed, vanaf dan er maar het beste van gemaakt in mijn groep die uiteindelijk uit een kleine 20 man bestond. Vooraan in de koers werd dermate tempo gemaakt dat mijn groep op 3 ronden voor het einde uit koers werd gehaald omdat we in gelopen zouden gaan worden. Kon ik vanaf dan mooi nog even de finale gadeslaan om er iets van in dit verslag te kunnen melden. Terwijl ik de rijbaan via het fietspad verliet, doken 3 man op met een kleine voorsprong op 17 achtervolgers. Die kopgroep bestond uit Erik Meerkerk en de ploegmaats Tonnie Akkermans en Jan Muis. Bij het ingaan van de laatste ronde hadden de 3 een op het oog comfortabele voorsprong, hoewel die uiteindelijk aanzienlijk geslonken was bij de laatste overschrijding van de finishstreep. Bij het opdraaien van het laatste rechte eind met de wind vol op de kop, leek het er even op dat Meerkerk, zijn metgezellen verschalkt had. In de verte was een Delta-renner alleen te zien. Even was er verbazing, maar enkele seconden later kwamen de 3 toch ook in het gezichtsveld van de aanwezigen bij de finish. Blijkbaar was de Delta-renner een rondje doorgefietst of zo en leek het dat Meerkerk (ook Delta) alleen op de finish afkwam.  De sprint werd op gang getrokken door Muis met Akkermans in het wiel, Meerkerk moest zich gewonnen geven. Akkermans kwam echter niet meer over Muis heen en zo pakte Muis zijn eerste van het seizoen. Akkermans 2e, Meerkerk 3e. Hans Pemen won met een lichte voorsprong de strijd om de 4e plaats. Voor mij liep deze koers uit op een fikse deuk in mijn (enorme, nou niet heus) zelfvertrouwen en nu maar bang afwachten of me volgende week op de smalle weggetjes in de polder net buiten Terheijden niet hetzelfde lot te wachten staat. Als je goed rijdt zijn het leuke rondjes, maar als lijdend voorwerp figureren is niet prettig.

5012311741.JPG

Alle gemaakte foto’s zijn te zien via de link: Klik hier