Papendrecht 06-06-2009 (klik op de foto voor een grotere afbeelding)

Vandaag de eerste keer dat ik aan de start kwam van een Masters-40+-koers van de KNWU. Ik denk dat in al die jaren dat ik koers ik er pas een keer gereden had, in mijn eerste jaar. Omdat bij deze Master-categorie ook B-Amateurs kunnen meerijden, kwam ik ook nog een aantal ‘oude’ bekenden tegen die ooit bij de liefhebbers, cyclosportieven, Amateurs-A of B gereden hadden. Het rondje of liever rechthoekje van 1600 meter was technisch niet moeilijk van aard. Twee stroken asfalt en twee stroken klinkers maken er een snel parkoers van. De wind liet zich ook niet onbetuigd. Net als de hele afgelopen week waaide het nu ook weer fel. Na de start was ik snel naar voren gereden omdat ik dacht c.q. hoopte dat het snel uit elkaar zou gaan. Dat gebeurde niet. Weliswaar konden Michel Duynmayer en Henk Ceelen een paar rondes voor de meute uitrijden, maar meestentijds bleef de groep grotendeels gesloten. Zowat half koers hoorde ik iets breken op een klinkerstrook. Toen ik naar mijn voorwiel keek zag ik meteen een slag erin. Blijkbaar was dus een spaak gebroken. Na het wisselen van het voorwiel kon ik mijn weg vervolgen. Iets later reed Erik Meerkerk alleen weg. Een ronde later zat ik met nog 2 anderen in het achtervolgende groepje. We kwamen wel wat dichterbij op Meerkerk, snel ging dat zeker niet. Achter ons roerde de renners in het peloton zich ook weer. Na een kleine 4 ronden achtervolgen werden wij weer gegrepen terwijl Meerkerk gewoon doorging. Toch kon hij het ook niet bolwerken en op een ronde of 5 voor het einde werd hij teruggepakt. In die laatste rondes brak het overgebleven peloton in tweeën. 17 Man vooraan en 17 er achter. De kloof was niet groot, toch duurde het tot 2 ronden voor het einde alvorens de aansluiting werd bewerkstelligd. Op naar een massasprint, een sprint waarin Erik Bos o.a. Tonnie Akkermans klopte. Zelf keek ik toen vanaf de zijkant naar de aanstormende meute. Reden? Net voor het ingaan van de laatste ronde reed ik mijn achterband lek doordat er zich een spijkertje doorheen wist te boren. Einde oefening dus.

Daarna op de fiets terug naar Breda. Dat ging ook niet van een leien dakje. Allereerst kwam ik tot mijn en andermans verwondering voor een wegens werkzaamheden geheel afgesloten spoorwegovergang richting ’s-Gravendeel te staan. Door de polder naar de Moerdijkbrug bleek ook niet te kunnen omdat daar de overweg ook gesloten was. Terug naar Dordrecht dus. Daarna opnieuw aangekomen bij de oostkant van de Moerdijkbrug botste er zowaar een man tegen me aan die plotseling achter een bedrijfsbusje de straat opkwam. Gelukkig niet ten val gekomen, maar wel geschrokken vervolgde ik mijn weg.

Ach, er zijn zo van die dagen!

.

Alle gemaakte foto’s zijn te zien via de link: http://picasaweb.google.nl/Jeroen.Rov/Papendrecht#