Oudelande 09-06-2017

Onderweg naar Oudelande kwamen we in de ene na de andere regenbui terecht. En het kletterde er af en toe stevig uit. Maar eenmaal net voor Goes de snelweg af, was de weg helemaal droog en was er geen wolkje aan de lucht. Wel stond er een behoorlijke wind.

Het opstellen bij de start was wat chaotisch doordat we met weer met 2 categorieŽn in dezelfde ronde (van meer dan 3 kilometer) startten. De Dís 1 minuut na ons.
Doordat we met een aantal wat later naar de start reden was het daarna zaak om tussen de Dís door naar voren te wurmen om toch vooral al niet meteen met de start tussen die opgestelde Dís verstrikt te raken om zodoende niet al meteen in de achtervolging te moeten gaan op mijn eigen categorie.

Die vrees was niet nodig geweest, want het eerste halve rondje ging met een zeer gematigde snelheid. De wind tegen zorgde ervoor dat niemand zich geroepen voelde tempo te maken. Dat was echter buiten 1 man gerekend; Tony Verschuuren zag het avontuur wel zitten en reed al na een paar honderd meter weg. Daarachter was het dus, ondanks de harde wind, een windstilte.
Ik dacht toen al dat de Dís ons wel snel in zouden halen en zag op een gegeven moment de voorrijmotor van die categorie achter ons opdoemen.

Maar eenmaal met wind in de rug terug naar Oudelande kwam de gang erin. En zozeer dat in de 2e ronde de hele groep in waaiers uiteen viel. Verschuuren kreeg het gezelschap van o.a. Pemen, Deijkers, Mies, Haast, Raadtgever, Ruizing en Bult. De rondes erna groeide de voorsprong van de leiders van eerst ongeveer 15 seconden naar een goede halve minuut. Telkens als met name door de impulsen van Ruud Havemans in de achtervolgende een achtervolgend treintje op gang kwam, ontspoorde dit al even snel.
Even leek een vijftal de oversteek te kunnen gaan maken, met naast Havermans ook o.a. Gabriels en de Vree. Maar zij werden weer door de groep vervoegd.

Na weer een inspanning van achteruit was de voorsprong teruggelopen tot 26 seconden en ging Havermans er bij een finishpassage ( na ongeveer 2/3 koers ) opnieuw vandoor. Hetgeen de speaker van dienst ontlokte dat Havermans dan wel alleen het gat naar de koplopers zou gaan overbruggen. En hij kreeg zowaar nog gelijk ook. Al deed Havermans dit wel met de naar hem toe gesprongen Gabriels. In een mum van tijd, goed anderhalve ronde, wisten zij aan te sluiten. Achteraan werd toen de handdoek gegooid en daardoor pakten de koplopers meer dan 1 minuut voorsprong.

Vooraan ging Havermans onverdroten verder met zijn aanvalslust. Samen met Raadtgever en een Belg reed hij opnieuw weg, waarna Raadtgever de overwinning pakte.

Om toch nog een prijsje te pakken en een sprint te ontlopen probeerde ik in de laatste ronde wind-op nog weg te komen. Dat lukte wel, maar een 1 kilometer verder kwamen ze weer bij me terug. Met nog een laatste trucje in petto probeerde ik het nog door keihard aan te gaan op de weg richting het dorp en daarbij alles op de kant te zetten. Ik mag hopen dat het achter me piepte en kraakte, maar ik kon de inspanning niet ver genoeg doortrekken. Maar was wel een prettig gevoel vandaag weer eens wat power in de benen gevoeld te hebben.