Profronde van Oostvoorne 07-08-2014

In mijn 1e koersjaar (inmiddels ruim 2 decennia geleden) had ik voor het eerst en laatst daar gereden. Geen idee meer hoe dat rondje ging. Nu dat werd vanzelf snel duidelijk.

Het was gelukkig wel mooi weer daar aan de kust.
Op weg er naar toe kregen we boven de Botlek een enorme hoosbui te verwerken.
De wolken kondigden dat ook al aan. Nu gaat daar natuurlijk een hoop vuiligheid de lucht in, de wolken werden inkt- en inktzwart en de regen kon niet uitblijven. Maar zie daar een stuk of 5 kilometers verderop was het het mooiste weer van de wereld in Oostvoorne.

De start liep nog enige vertraging op doordat een Suzuki hinderlijk geparkeerd stond en met de nodige mankracht op de stoep werd gezet en doordat over een lengte van een honderdtal meters alle dranghekken omgingen.

Dit terwijl ik me op de eerste rij had opgesteld omdat me dat wel handig leek op dit bochtige rondje. Wel stonden we daar in de brandende zon te wachten en liep het zweet me al van het hoofd. Nadat dan toch het startschot gegeven was, merkte ik meteen dat ik absoluut geen benen had en er tamelijk snel met anderen werd afgereden.

Einde ambities, next time better.