Nieuwerkerk 13-06-2009 (klik op de foto voor een grotere afbeelding)

Sinds de beginjaren negentig was er niet meer gekoerst in Nieuwerkerk (tussen Bruinisse en Zierikzee). Onder andere clubgenoot Bram Neele stond nu aan de basis van de wedergeboorte. Mooi en veilig rondje door de kom met allemaal klinkers. Klinkers die afgelopen dagen op sommige punten nog even netjes herbestraat waren getuige het weinige zand wat er nog bijlag. Voor mezelf was het de afgelopen dagen nog maar de vraag of ik zou rijden. Ik had eerder deze week 2,5 uur op de tandartsstoel gelegen en dat was niet echt prettig geweest. De nawee van de behandeling zorgde ervoor dat ik heel de week al hoofdpijn had, moeilijk kon eten, een onprettig gevoel in de mond had en nauwelijks op de fiets had gezeten. Niet tegenstaande die ongemakken, toch naar Nieuwerkerk vertrokken en achteraf zeker geen spijt gehad. Mooi weer, zowat heel het dorp uitgelopen en nog een aardige uitslag ook. Gestart bij de 40+ was het even de kat uit de boom kijken, al voelde ik al wel meteen dat benen zoín akelig leeg gevoel gaven. Na wat speldenprikjes in de eersten van 39 rondes reed Kees Elenbaas weg. Hij reed een rondje of 2-3 voor de groep uit, toen hij in het peloton SP-ers terechtkwam. De SP-ers waren in dezelfde ronde als ons gestart, maar we hadden ze erg snel te pakken. Elenbaas reed die SP-ers voorbij en ik zag mijn kans schoon om van de verwarring gebruik te maken door toch flink aan te zetten en langs de groep SP-ers te schieten op zoek naar Elenbaas. Wat verder bleken Jack van der Horst en Riny van Zundert op mijn uitval gereageerd te hebben en met drieŽn sloten we aan bij Elenbaas. Eventjes met vieren op kop, maar na een achtervolging kon ploegmaat Raphael GabriŽls nog aansluiten. De goede trein bleek vertrokken. De voorsprong groeide zodanig dat we op het laatst het peloton dubbelden. Tussen ons en het peloton reden overigens nog wat renners. In ons groepje kon ik tot mijn spijt niet echt 100% gaan. Ik was eigenlijk blij dat ik erbij zat. Af en toe een beurt overslaan is niet mijn ding, maar vandaag kon het niet anders. De anderen (op Raphael na) zullen ongetwijfeld gedacht dat ik aan het linken was, maar niets was dus minder waar. Op een ronde of 15 van het einde begon zoín beetje onbewust het spelom de overwinning. Doordat ik af en toe (bijna) noodgedwongen een gaatje liet vallen en Raphael weg kon rijden, werden de andere 3 toch onder druk gezet. Maar tot de laatste ronde zat alles toch nog bij elkaar. Net voor het ingaan van de laatste ronde riep de in mijn wiel rijdende Raphael dat ik moest gaan en dat deed ik ook. Het waren echter mijn laatste krachten en toen ik snel achterhaald werd, was ik er meteen aan voor de moeite. Het was dat de rest in de laatste ronde nog even stilviel, zodat ik terug kon komen. Maar toen Raphael op het hellende stukje aanzette was mijn lot bezegeld. Vijfde dus. Raphael reed volle bak door, maar had de pech dat van Zundert en van der Horst in de laatste rechte lijn nog bij hem aansloten, er overheen gingen en die volgorde de finishlijn de passeerden. Het was jammer dat ik niet volle bak kon rijden, anders hadden we wellicht ons numerieke overwicht in de kopgroep goed kunnen benutten, maar dat zal dus voor een andere keer zijn.

Alle gemaakte fotoís zijn te zien via de link: http://picasaweb.google.nl/Jeroen.Rov/Nieuwerkerk#