Middelharnis 18-07-2014

Precies 10 jaar nadat de laatste wielerronde in Middelharnis verreden was en ik daar toen 3e was geworden achter John Brand en Patrick Tolhoek hadden de broers Roos de handschoen opgepakt om deze ronde weer nieuw leven in te blazen.

En met verve.
Die mannen hadden het heel goed voor elkaar.
Aan niets was te merken dat dit weer de 1e keer was, alles klopte.
Hulde daarvoor.

Dat het bloed- en bloedheet was met een temperatuur van dik boven de 30 graden onder een voluit schijnende zon deed daar geen afbreuk aan.
Ik merkte al snel dat elke inspanning hier dubbel woog en probeerde dus maar zo zuinigjes mogelijk de rondjes af te werken.
Toen het drie-ronden-klassement verreden was ging de uiteindelijke kopgroep ontstaan.

Eerst reden 3 man weg, daarna nog 2 en tenslotte vervolledigde Erik Dekker de kopgroep die naast hem bestond uit de broers Anthonissen, Emiel van Dijk, Pim Achterkamp en Brian Burggraaf.

Toen Dekker zijn poging deed naar de koplopers toe te rijden, reed ik zelf een stukje voor de groep uit, zag Dekker voorbij komen maar kon helaas niet in zijn wiel inpikken.

Die 6 man hadden er aardig de vaart in, daar waar in de groep het tempo juist meer en meer begon weg te vallen. Niemand leek nog echt zin te hebben om een achtervolging op touw te zetten. Dennis van den Ouden probeerde nog wel even maar hij viel weer terug in de groep.

Door het tempoverschil kwamen de 6 koplopers ons al snel op de nek gevallen. Dat resulteerde er uiteindelijk in dat wij op een rondje of 5 voor het eind af moesten sprinten. Daarin werd ik zowaar 4e en dus 10e in de uitslag.

In de resterende ronden viel de kopgroep helemaal uit elkaar, waarbij de beide broers Anthonissen aan het langste eind trokken en de plaatsen 1 en 2 op het podium bezetten, met Dekker als 3e man.

Met morgen nog warmer weer in de verwachting laat ik de ronde van Ochten maar schieten en hou het maar bij een trainingstochtje in de vroege ochtenduren door de bossen in en om Breda.