Maassluis 11-08-2014

Nadat de ronde van Zevenbergen vanwege het waterballet de dag tevoren voor mij tot een DNS (Did Not Start) had geleid, vandaag onder betere weersomstandigheden wel aan het vertrek in Maassluis. Ook zo een rondje waar het elk jaar weer de vraag is hoeveel auto’s er hinderlijk geparkeerd blijven staan op de dijk.
Zo ook dit jaar, waarbij er uiteindelijk een stuk of 6 links en/of rechts aanwezig bleven.

Om die reden werd deze keer ook begonnen met een neutraal rondje.
In tegenstelling tot in Tiel werd nu wel met een normale snelheid neutraal gereden.
Net voordat de vliegende start bij het voor de 1e keer passeren van de finishlijn werd gegeven, me van voren geposteerd om er al snel (na een rondje of 2-3 achter te komen) dat dat iets te hoog gegrepen was. Op de een of andere manier wil het gewoon niet sinds begin juli. De reden is een vraagteken.

En zo liep ook deze koersdag uit op een zware bevalling.
En makkelijk was deze koers ook niet voor de anderen overigens.
Het waaide heel, heeeeel erg hard. Ex-orkaan Bertha leek nog steeds aanwezig.

Redelijk vooraan de strijd aangevangen dus, maar al snel verachterd.
En dan was het volle bak aanzetten op de dijk na het bochtige deel na de finish om er aan te kunnen blijven hangen. Hadden we dat stuk gehad, dan was het weer volle bak aanklampen in het lastige stuk met de wind tegen.

De nodige renners werden eraf gereden, terwijl vooraan een duo met Andre Grootveld en Alfred Rooks de aanval zocht. Met tweeen reden zij een x-aantal ronden vooraan, waarbij ik overigens geheel niet in de gaten had gehad dat zij op enig moment waren teruggepakt en we met een steeds verder uitdunnende eerste groep onderweg waren.

Gedurende de rest van de koers beleefde ik een meerdere momenten waarbij het maar net kantje boord was om de aansluiting te kunnen blijven behouden. Dat er nog een korte regenbui viel was daar dus overigens niet de reden van.

Uiteindelijk bleven we vooraan over met 19 renners, dus in ieder geval prijs vandaag.
Me er echt mee bemoeien ook een kortere prijs te rijden dan de uiteindelijke 19e was te veel gevraagd. Als laatste bolde ik over de streep.

De wedstrijd, waarbij Jan Muis in de finale nog enkele keren poogde weg te komen, liep uit op sprint met de volledige 1e groep, waarbij er in de laatste bocht een of andere piloot (die 3e werd) was die om wat voor reden ook vanuit de binnenbocht rechtdoor leek te rijden en bij menig renner een uitwijkmanoeuvre op de stoep noodzakelijk maakte. Al met al bleef wel iedereen overeind en won Kamel Acar de wedstrijd.

PS. Degenen die op de foto proberen te zoek naar Jeroen met een oranje/blauwe pakkie aan, die zoeken vergeefs. Zie nummer 36.