Maassluis 12-08-2013

Bijzonder rondje daar in Maassluis. Karakteristiek, langs de haven en over een ophaalbrug. Maar op de dijk zit een heel vervelende wegversmalling waar je net met 2 man naast elkaar doorheen kunt zigzaggen. Zit je wat verder naar achteren dan sta je daar eventjes zo goed als stil. Om de feestvreugde nog wat groter te maken had de Gemeente Maassluis ook nog 2 wegversmalling extra op het parkoers aangebracht. Eentje daarvan lag precies voor het insturen van de laatste bocht en ook nog best gevaarlijk als er gesprint moest gaan worden.

Gelukkig was er na enkele weken van grote deelnemersvelden eens een koers met een overzichtelijk startveld van ongeveer 50 man. En dat is op een dergelijk rondje met nog wat leuke bochtjes erin eigenlijk wel voldoende.

Nadat bijna alle nog op het parkoers geparkeerde autoís met een lint waren gemarkeerd en er een minuut stilte in acht was genomen voor de overleden prins gingen we op pad. Maar de koers begon pas echt na 1 rondje omdat het eerste geneutraliseerd werd afgelegd zodat iedereen nog even kon zien waar de autoís stonden. Voor de geneutraliseerde start stond ik achteraan, het eerste rondje gebruikte ik om posities te winnen en meer van voren te komen.

Ver genoeg van voren kwam ik niet, want meteen nadat de koers echt begon reed meteen een trio weg; Brian Burggraaf, Pim Achterkamp en Arno Hartog. Vooral Burggraaf maakte zoveel snelheid dat ze eigenlijk meteen uit het zicht waren en het peloton het wel leek te geloven en meteen de handschoen wierp. Burggraaf ging zodanig hard dat Hartog na een rondje of 2 tot 3 moest lossen en terugviel in het peloton. Achterkamp kon het een ronde of 2 tot 3 langer volhouden dan Hartog maar moest ook ervaren dat Burggraaf veel en veel te hard reed. Achterkamp wist wel zijn snelheid te behouden en bleef voor de groep uitrijden.

Zelf voelde ik dat ik goede benen had en na de 3e ronde van het drie-ronden-klassement reed er een renner van Delta voor de groep uit. Ik zag dat er vrij veel ploeggenoten van hem op de kop van de groep zaten en het leek me aannemelijk dat zij hun benen wel stil zouden houden als ik achter die ene man aanging. Snel bij hem gekomen en vol doorgetrokken moest ik niet veel later opmerken dat ik hem eraf gereden had en alleen in de rondte reed. Na 2 rondjes voelde ik wel dat ik dit niet vol ging houden en liet me terugzakken. Na een andere premiesprint nog eens geprobeerd met tweeŽn, maar in dezelfde ronde kwam er een einde aan die poging.

Terwijl Burggraaf hard op weg was het peloton te dubbelen, reed er met nog 3 ronden te gaan een trio weg. Jeroen Bijnagte, Laurens Koster en Bert Havenaar. Ik zat te popelen om mee te springen, maar zat iets te ver bij die ene versmalling op de dijk. Iets verder zag ik een gaatje en ging in de achtervolging. Het kostte serieus moeite, maar sloot aan en gaf mezelf een rondje rust in het wiel van de 3.

Burggraaf had ondertussen het peloton gedubbeld en reed midden in de groep toen hij als winnaar over de streep reed.
Mijn groepje had nog uitzicht op plek 2 omdat Achterkamp niet zo gek ver voor ons uit reed.
Erbij komen lukte niet en Achterkamp werd 2e.
In mijn groepje sprong Koster weg, ik probeerde wel maar echt reageren lukte niet meer. Bijnagte kon er wel achteraan, ging over Koster heen en werd 3e. Ik werd (tevreden) 5e.
Achter ons won Hartog de pelotonsprint.

5012313236.JPG

5012313237.JPG

5012313238.JPG

5012313239.JPG

5012313240.JPG

 

5012313241.JPG

5012313242.JPG

5012313243.JPG

5012313244.JPG

5012313246.JPG

5012313247.JPG

5012313248.JPG

5012313249.JPG

5012313250.JPG

5012313251.JPG

5012313252.JPG

5012313253.JPG

5012313254.JPG

5012313256.JPG

5012313257.JPG

5012313258.JPG

5012313259.JPG

5012313260.JPG

5012313261.JPG

5012313262.JPG