Luyksgestel 27-06-2011

Vanwege een ernstig ongeluk met een overstekende toeschouwer in de categorie voor ons en de zorg die de man nodig had van 2 ziekenwagens en een traumahelikopter was het onduidelijk wanneer wij aan onze wedstrijd zouden kunnen beginnen. De tijd tikte maar door, wat ook meteen de ernst van de verwondingen aantoonde. De oorspronkelijke start stond gepland om kwart over drie, het werd half vier, kwart voor vier, vier uur. Iets na vieren vertrokken de ziekenwagens en traumahelikopter en werd het parkoers samen met de politie nog een keer aan een inspectie onderworpen. Uiteindelijk zouden wij om kwart over vier gaan starten. Een uur later dus dan gepland. Al die tijd een beetje bezig gehouden met wat praten en wat op en neer fietsen. Een ding had ik me niet tijdig gerealiseerd, door de lange vertraging was het water in bidons flink opgewarmd, waardoor het eigenlijk niet meer te drinken was, maar dat had ik eerder moeten realiseren. Toen wij van start gingen was dat in plaats van 60 kilometer een koers over 1 uur en 3 ronden. Met het enorme warme weer was dat geen verkeerde optie en op zijn laatst bleek deze tijdsduur ook al ruim voldoende om een compleet uiteengeslagen peloton aan de finish te krijgen. Dat een inspanning cash betaald werd merkte ik toen ik in de eerste premiesprint meedeed. Meteen daarna bedacht ik me al dat ik geen 2e keer meer mee zou sprinten. Poef. Daarna ontstond stapsgewijs een kopgroep van 12 man. Daarbij o.a. van Grinsven, Frijters, van der Doelen, van Gameren, Raats, Hermsen en Verstegen. Uit die kopgroep reden op hun beurt Raats en van Grinsven weg. Bij de achtergebleven koplopers leek het tempo at te stokken, waardoor een groepje van 5 met Bossers, van Tilborg, Graafmans, Ringelberg en ik ronde na ronde korter kwam op de 10 voor ons. Na een ronde of 5-6 achtervolgen konden we eindelijk de aansluiting maken. In het restant van de wedstrijd viel dan alles uit elkaar. Raats won door van Grinsven te lossen. Van Grinsven was op zijn beurt achterhaald door Graafmans, van Gameren en Engbersen. In de voorlaatste ronde reden ook Knijpinga en Hersmen met tweeŽn weg, daarachter een zestal en daar weer achter ik met tweeŽn, waardoor ik als 14e eindigde. Het beste moment kwam daarna toen ik een bus ijskoud water van een parkoersbewoner in handen kreeg en deze heerlijk over mijn hoofd leeg kon gooien. Zo warm als het vandaag was, is voor Luyksgestel overigens geen uitzondering. Het is eerder een regel dat het daar altijd zo warm is, wat wel voor een zeer aangename ambiance langs het parkoers zorgt. En dat voor zomaar een maandagmiddag ergens eind juni. Echt de moeite om een middag vrij voor te nemen.

EPSN8419.JPG

Alle gemaakte fotoís zijn te zien via de link: Klik hier