Lus van Almkerk 10-08-2013

Vorig jaar werden er nog 2 aparte koersen gereden voor de Amateurs en de Sportklassers.
Bij de editie van dit jaar had de organisatie ervoor gekozen de categorieŽn samen te voegen. Gevolg: met bijna 100 man aan de start.

Daarnaast had de organisatie nog wat andere (niet-wielren-)onderdelen aan het programma toegevoegd, zoals stepwedstrijden en racen met oude Puch-brommertjes. Het publiek vond het prima, want die waren in redelijk groten getale aan de kant van de weg te vinden.
Mede door die Puch-races werd onze start in ieder geval al een half uur uitgesteld (van kwart over 1 naar kwart voor 2). Het werd nog later omdat een van die Speedy-Gonzalez-mannetjes met zijn Puch onderuit was gegaan en daar een ambulance voor nodig was. Of het handig was om die Puchjes precies voor onze wedstrijd te laten rijden is ook maar de vraag vanwege het lekken van olie en rubberresten. Achteraf bleek in ieder geval dat die angst ongegrond was, want valpartijen waren er deze keer eens gelukkig niet.

Goed, zo gezegd, ik achteraan in het startveld in een koers waarin ik naar wat al snel zou blijken een rol als figurant c.q. programmaboekjesvulling toebedeeld had gekregen. Het ging vanaf het begin zo ontzettend hard in de 70 kilometer lange koers, dat van opschuiven niet of nauwelijks sprake was. Bijna permanent zat ik in de achterste regionen, gedurende een paar rondjes in het begin van de wedstrijd probeerde ik wat plaatsen te winnen, maar uiteindelijk resulteerde dat nergens in. Nou ja, behalve dat ik in koers bleef. Want er moesten er een partij af, ik veronderstel een man of 45 tot 50.
Even dacht ik nog dat ik voor een afloper had en ging toen wat te aarzelend de bochten in, maar aangezien geen verslechtering optrad, bleek deze inschatting onjuist. Gewoon een paar keer door een flinke kuil of put gereden en zo gevoeld dat ik bijna op de velg zat.

Vooraan wist heel lang niemand echt weg te komen. Het tempo was en bleef hoog, slechts een enkele keer ging de gang er even uit. Of het ook kwam door de voorrijdwagen dat het tempo zo hoog was weet ik niet. Een rugnummer op zijn achterruit heb ik niet gezien, maar op de nodige punten op het parkoers reed deze echt maar een paar meter voor de groep uit en fungeert dan toch als een soort magneet. Maar goed, ook toen we nog maar met 40 man over waren lukte het me nog steeds niet om naar voren te rijden, terwijl dit juist de rondjes zijn waarop me dit wel zou moeten lukken. Helaas; een eventuele sprint had ik in ieder geval al uit mijn hoofd gezet gezien de ervaring van vorig jaar met een val in de laatste bocht.

Met nog een ronde of 5 te gaan, wist dan toch een trio echt weg te rijden en viel de groep voor het eerst wat langer stil. De kopgroep van 3 bestond uit Stephan Borsboom, Lars Rietveld en Andy Knijpinga. Zij bleven weg en in wist Knijpinga zijn medevluchters te verslaan.

Zelf rond de 30e plaats geŽindigd, in een koers waarin het voor mij gewoon aanklampen was.
Maandag nieuwe ronde, nieuwe kansen in Maassluis.

2013-08-10 12.40.57.jpg

5012313211.JPG

5012313212.JPG

5012313213.JPG

5012313215.JPG

5012313216.JPG

5012313217.JPG

5012313218.JPG

5012313219.JPG

5012313220.JPG

5012313221.JPG

5012313223.JPG

5012313224.JPG

5012313225.JPG

5012313226.JPG

5012313227.JPG

5012313228.JPG

5012313229.JPG

5012313230.JPG

5012313233.JPG

5012313234.JPG

5012313235.JPG