Omloop van Liesbos 01-07-2012

De renners wisten de omloop van Liesbos te vinden. Er was massale belangstelling van de zijde van de renners voor de 4,5 kilometer lange omloop. Vooraf had ik lang getwijfeld om in te schrijven. Het rijden op dergelijke omlopen is niet mijn ding en de steeds verder oplopende lijst van deelnemers deed die twijfel nog meer toenemen. Maar goed, het bloed kruipt waar het niet gaan kan en zo koos ik ervoor om toch nog vooraf in te schrijven. Als laatste voorinschrijver met rugnummer 128. Met nog een stuk of 10 bijschrijvers en wat afmeldingen meegerekend zal er toch een peloton van een man of 100 vertrokken zijn. Met daarbij de nodige bekende gezichten, maar vooral heel veel onbekende gezichten. Mijn doelstelling van de dag was niet betrokken te raken in een valpartij. Want met de harde wind en het grote peloton kun je er vergif op innemen dat niet iedereen overeind zal blijven. Daarbij kwam ook nog dat ik vooraf op de buienradar had gezien dat het na ongeveer een half uur even zou gaan regenen. Na afloop van de wedstrijd kon ik in ieder geval vaststellen dat ik mijn doelstelling had gerealiseerd.

Helemaal vooraan gestart handhaafde ik me in de 1e ronde vooraan, om daarna maar uit gewring te komen door mezelf uit te laten zakken. Met 80 kilometer voor de boeg, wilde ik sowieso pas later vooraan komen. De wind stond immers zodanig dat er geen waaiers zou worden gevormd. In het eerste deel van de 18 ronden tellende wedstrijd brak het peloton wel regelmatig en gingen er van achteren renners af. De valpartijen bleven de eerste rondes uit. Maar in ronde 4-5-6 ging het een aantal keer flink mis. Eerst een grote valpartij een paar honderd meter voor de finish, met daarbij ook de ploegmaten Raphael (die wel weer terug kwam) en Jeroen Luisterburg. Meteen daarop volgend en haast op de finishlijn lag er ook weer ineens een fiets midden op de weg waarbij het volgens mij Dylan de Kok was die gevallen was. De ronde daar weer op ging er een grote groep op de weg na de finish tegen de grond. Daarbij o.a. ploegmaat Leo, Tony Verschuuren en John de Leeuw. De valpartijen zorgden voor een hoop gemor in het peloton, maar ja die gasten gaan natuurlijk ook niet voor hun plezier tegen de vlakte. Na een klein uur koers reed een waaier weg op het lange stuk met de wind in de rug. Die waaier werd teruggepakt, maar meteen op het stuk erna met de wind op kop en op de kant wist een negental weg te rijden. En die zagen we niet meer terug, hun voorsprong liep op tot een minuut. Bij die negen in ieder geval Erik Meerkerk, John Haast en Douwe Schouten. In de sprint die volgde bleek Ton van Beek het snelste voor Meerkerk en Haast. De sprint van het peloton liet ik voor wat ie was. Zat tot 1,5 kilometer vooraan bij Jochem van der Doelen en Johan Pemen in het wiel maar liet me opnieuw helemaal doorzakken omdat ik in de nakende sprint niets te zoeken zou hebben. Een sprint waarbij nog een aantal renners de sloot in gingen in de bocht voor de finish.

1207010652.JPG

Alle gemaakte foto’s zijn te zien via de link: Klik hier