Ronde van de Leur 24-05-2009 (klik op de foto voor een grotere afbeelding)

Vorig jaar werd de 1e editie in maart onder ijzige omstandigheden verreden. Door te kiezen voor een datum eind mei was de temperatuur een stuk aangenamer. Met een man of 100 stonden we aan de start op het 2 kilometer lange rondje met daarin ook het – volgens mij – slechtste stukje klinkerweg dat je in een heel seizoen tegenkomt. Vanwege de wegversmallingen die we onderweg tegen zouden komen, was ik helemaal vooraan gestart, maar na de eerste ronde had ik toch al de nodige plaatsen verloren. Zo kon het ook gebeuren dat ik helemaal niet in de gaten had dat tijdens het 3-ronden-klassement een kopgroep van 8 man was weggereden. Die groep van 8 bestond uit: Chris Maas, Johan Roks, Eddy Hermsen, een van de Pruyssenaere-broers, Adrie Frijters, Edwin van de Laar, Maarten Boonen en plaatselijk favoriet Roger Oomen. Ik had ze niet weg zien rijden en we zouden ze ook niet meer terugzien ook. Hoewel ......  . De voorsprong ging van 15 naar 20, 25 , 30 seconden. In het peloton probeerde vooral Jacques Schuit meerdere malen een achtervolging op gang te brengen, maar hij kreeg te weinig steun. Of het wat geworden zou zijn is nog maar de vraag, maar op enig moment zo halverwege koers was ik net met een man of 6 aan het wegrijden toen we moesten stoppen bij de finish. De koers bleek geneutraliseerd. Wat bleek: een ronde eerder had zich bij het opdraaien va de finishstraat een valpartij voorgedaan. Een behoorlijk deel van het peloton had daar schijnbaar moeten stoppen omdat het sluisje (waar we doorheen moesten) geblokkeerd was. Toen wij de ronde later langskwamen kon daar gewoon gepasseerd worden en voor velen was onduidelijk waarom de koers stil werd gelegd. Het slachtoffer van de valpartij, Paul Suijkerbuijk, liep veel schade op. Niet alleen scheen zijn sleutelbeen gebroken te zijn, ook zijn frame was compleet gebroken. Vanwege die neutralisatie zagen we op de streep toch nog de koplopers terug. Vooral Hermsen liet duidelijk bij de juryvoorzitter blijken het met de gang van zaken niet eens te zijn. Maar toen de wedstrijd al snel weer werd gestart en de koplopers hun 30 seconden voorsprong weer kregen, bleken de acht voorop de winnaars, want de voorsprong liep in de eerste ronde meteen op naar 45 seconden. Met nog een ronde of 8 te gaan, kwam er dan toch een serieuze achtervolgingspoging op gang. Zowat alle Princenhage-renners kwamen op de kop van het peloton en namen het initiatief. De voorsprong slonk naar 32 seconden, maar stokte daarna. Daarna was het – voor mij - maar proberen om met een groepje weg te komen, maar die pogingen mislukten. In de voorlaatste ronde liet ik me daarna uitzakken. Bij de koplopers werd het een close-finish waarin Frijters Maas net de baas kon blijven.

Alle gemaakte foto’s zijn te zien via de link: http://picasaweb.google.nl/Jeroen.Rov/RondeVanDeLeurEttenLeur#