Lepelstraat 04-06-2017

“Op een mooie Pinksterdag” naar Lepelstraat gegaan om daar mijn eerste BWF-wedstrijd van het jaar te gaan rijden. Een pittig rondje daar. Een kleine 2 kilometer over deels asfalt en deels vals-plat op steentjes. Financieel was het daar ook goed voor elkaar. Vele premies, soms 10 per ronde. Die gingen echter allemaal aan mij voorbij, omdat ik al vanaf de start meteen in de problemen zat. De mannen van Princenhage trokken meteen vanaf de start zo hard door zodat ik al meteen in ademnood kwam.  Met pijn en nog meer moeite kon ik er 2 rondjes aan blijven hangen, maar daarna brak de veer al. Ik was weliswaar niet de enige uit het kleine pelotonnetje dat de mannen moest laten gaan, maar teleurgesteld was ik wel.

Eventjes nog gedacht om er de brui aan te geven en het hele koersen te laten voor wat het is. Op deze manier koersen is gewoon niet leuk. Ik heb altijd gezegd, zolang ik mee kan doen, ga ik door. Ondertussen wordt het steeds meer aanklampen en hopen om de koers uit te rijden. Dan kan ik net zo goed lekker relaxed gewoon een rondje gaan fietsen op de zondagmorgens.

Toch nu de knop omgedraaid en nog een paar rondjes alleen doorgereden tot het moment dat de  kopgroep van 4 man mij inhaalde. Ik pikte mijn karretje aan bij 3 man van Princenhage; Guus de Graauw, Jelle Veraert, Stefan Laurijssen en de eenling Sil van de Ven. Die mannen reden echt hard door en zodoende moest ik zelf nog aardig aan de bak om het wiel te houden. Ondertussen ging dat al een stuk gemakkelijker dan aan het begin.

Deze 4 reden verder en verder weg. Veraert vond het op 7 rondjes van het einde wel wellentjes en ging ervan door. Ik hield er toen al wel rekening mee dat de andere 2 van Princenhage om de beurt zouden gaan demarreren om Van de Ven te lozen. Ze probeerden het wel, maar Van de Ven reed telkens knap de gaatjes dicht.

Ondertussen had de kopgroep mij weer teruggebracht naar de laatste groep in koers.
Eigenlijk ook net toen voor de gedubbelden de laatste ronde werd aangekondigd.
In de veronderstelling dat die mannen uit de laatste groep wel niet in de gaten zou hebben dat ik NIET in de kopgroep zat, versnelde ik zonder op de pedalen te gaan staan en reed op die manier weg. Op een beetje goedkope manier, dat wel, maar ik zag de lol er wel van in. De jury daarentegen niet en zette mij echter terug in de uitslag.

Daarna op de fiets via Steenbergen en Oudenbosch met voornamelijk wind in de rug naar huis gepeddeld. Of het zal helpen voor een volgende koers is en blijft een ?