Krimpen aan de IJssel 08-09-2012

Weer zon koers waar ik al heel lang niet meer gereden had. Lang is in dit geval zon 20 jaar geleden. Of het op hetzelfde parkoers was herinner ik me niet meer. Maar mocht dat wel zo zijn geweest dan waren de nu aanwezige wegversmallingen er toen zeker niet. Wegversmallingen die overigens niet al te hinderlijk waren, al waren er in de tweede ronde wel een paar piloten bij die bijna een valpartij veroorzaakten. De koers zelf ving aan met een man of 50 aan de start op een hele snelle ronde. Twee lange stukken van circa 700 meter (eentje asfalt, eentje klinkers) en twee korte verbindingsstukjes van enkele tientallen meters. Ploegmaat Brian was van begin af aan actief en pakte zodoende punten voor de leidersprijs mee, die hij zich uiteindelijk kon toe-eigenen. Na een ronde of 10 brak de groep op een of andere manier in tween, waarbij ik in het 2e deel zat, terwijl ik kort daarvoor toch nog even vooruit gereden had. Hoe het ook zij, ik denk dat de eerste groep niet eens besef had dat ze wat voorsprong hadden genomen en daarom liepen ze niet erg ver weg en 2 rondjes later was het gat weer gedicht en was de boel weer compleet, op de nodige geloste na dan. Rond half koers werd een nieuwe kopgroep gevormd van 3 man onder wie Chris Maas en ploegmaat Bennie. In verschillende stappen werd die kopgroep groter; eerst reed Brian er naar toe en toen weer 3 man. Daarna volgde reactie van weer 2 renners waaronder Frank Nijssen, kort daarachter probeerde ik in mijn eentje het gat dicht te rijden. Waar de 2 voor mij na een halve ronde achtervolgen - wel slaagden in hun opzet, slaagde ik niet. Bij het aanzetten op de klinkers klapte er een spaak in mijn voorwiel waardoor het wiel meteen tegen de remblokken aanschuurde. Mijn jacht was over; een renner van de Mol wist na mij nog wel de oversteek te maken zodat er 10 man op kop kwamen, waarvan 4 renners van de Mol. Het peloton bood eerst nog enig verzet, maar capituleerde daarna redelijk snel. De 10 vluchters bleven tot de het luiden van de bel bijeen. Nijssen versnelde daarna, waarop Bennie aan Brian vroeg wat te doen; die zei rijden. Bennie sprong daarop achter Nijssen aan en achterhaalde hem snel om daarna volle bak de laatste ronde af te werken. De 4 man van de Mol bleken niet in staat het gat naar de 2 te dichten, waardoor de 2 koplopers voor de zege konden gaan sprint. Nijssen won die, voor een met de 2e plaats zeer tevreden Bennie. Achter hen pakte Brian ook nog eens de 3e plaats zodat 2 renners van AAZ-deMoraal het podium op zouden mogen. De sprint voor het peloton verliep wat rommelig, zonder dat de bel geluid had, stond het rondebord al op een 1, terwijl we dat leerde links en rechts informeren toch nog echt 2 rondes moesten. Toch maar vooraan geposteerd hoorden we een kleine ronde later dat de kopgroep toen toch ook pas de laatste ronde kreeg en het rondecommissaris blijkbaar te vroeg was geweest met verschuiven van de bordjes. Ook in onze laatste ronde zat ik goed van voren en ben net voor het opdraaien van de laatste rechte lijn de sprint al maar aangegaan om dan maar te zien hoeveel er nog overheen zouden komen. Dat waren er gelukkig maar 2, zodat ik 13e werd in de uitslag. Na het debacle van afgelopen donderdag een acceptabele uitslag, zeker gezien de technische malheur.

1209080026.JPG

Alle gemaakte fotos zijn te zien via de link: Klik hier