Katendrecht Rotterdam 23-05-2015

Nooit eerder in Katendrecht gereden, maar achteraf echt leuk om daar vandaag gereden te hebben.
Katendrecht vlakbij de Erasmusbrug, de Holland-Amerikalijn en de aanlegsteiger van de SS Rotterdam. Te midden daarvan dan ook nog een alleraardigst plein waar start en finish waren gesitueerd. Op dat plein een beetje een alternatieve setting met gelegenheden als cafe de Ouwehoer en restaurant de Matroos en het Meisje. En op het plein zelf een hele leuke sfeer, waar tijdens onze wedstrijd een reunie van de befaamde TI-Raleigh-ploeg werd gehouden.
Sfeer die op de rest van het parkoers in het geheel niet te vinden was, waardoor de passage over het plein telkens als een warme douche voelde.
En ook in een stad als Rotterdam is er dan toch ook nog wel een plekje te vinden om een mooie foto van mijn Dogma te maken.

In deze koers waren we met een groot aantal deelnemers. Het aantal ging toch al gauw richting de 100 man. Bij die 100 man 7 Cyclingteam Flakkee-renners (waarvan anderhalve incognito). Weliswaar niet helemaal achteraan gestart maar het leek bij voorbaat weer een flink kluif te gaan worden om uberhaupt vooraan te komen. Gedurende de eerste 6-7 rondes van de 26 te rijden lukte dat ook nauwelijks. Maar toen de diesel aansloeg zat ik eigenlijk in no-time vooraan en ben daar in het vervolg van de wedstrijd niet meer weggeweest. Gelukkig ontkomen aan een zware valpartij een paar posities voor me. Vier man gingen heel hard tegen het asfalt en twee daarvan moesten helaas met ambulances worden afgevoerd.

 

Wel was ik te laat om de ontstane kopgroep weg te zien rijden.
Zes man hadden het hazenpad gekozen, daarbij o.a. Chris Maas, Pascal Schoot en mijn snelle ploegmaat Jan-Wouter Roos. Achter hen probeerden de overige CTF-ers het nodige afstopwerk te doen. De zes koplopers kregen wij niet meer te zien.
In de sprint pakte Wout helaas net naast een podiumplek, 4e.

 

Zelf in de voorlaatste ronde nog gereageerd op een uitval van een Ahoy-renner en iets later kwam ook Laurens Koster er nog bij. Die moedigde mij aan mee door te rijden. Maar bij het luiden van de bel reed hij me gewoonweg uit het wiel, hij reed veel te hard voor me, hij bleef weg wat hem wel de 7e stek opleverde. Omdat ik toch nog helemaal voorin in de groep zat overwoog ik nog even om toch mee te gaan sprinten, maar de angst om me in dat gewoel te mengen won het. Daarom op het voorlaatste rechte stuk mezelf aan de linkerkant geposteerd en me door iedereen voorbij laten rijden.
Geen prijs dus, maar sowieso een aanrader die ronde.