Hoeven 03-07-2016

Hoeven, het dik 4 kilometer lange polderrondje waar normaal altijd veel renners op af komen. Dat was vandaag zeker niet het geval. Een kleine opkomst maar.

De wind stond tot 2 keer toe lelijk op de kant en een keer vol op kop.
Bij start-finish stond de wind schuin van achteren zodat daar de snelheid meermaals de 50 kilometer overschreed.

De eerste 2 ronden bleef de boel bij elkaar, daarna waagde Edwin Raats zijn kans.
Die ging er echt als een speer van door en van stilvallen op het lange stuk tegen was geen sprake. Een ronde verder ging Tony Verschuuren in de tegenaanval. Goed gegangmaakt door de overige deelnemers kon ik mooi op snelheid komen en de sprong naar Verschuuren wagen. Daar slaagde ik dan wel in, maar was ook meteen mijn belangrijkste wapenfeit vandaag. Eenmaal in het wiel kon ik niet of nauwelijks overnemen. En zo werden we een kleine ronde verder in de lurven gepakt, maar werd meteen wel een nieuwe tegenaanval in de steigers gezet. Verschuuren kon nog mee en uiteindelijk vormde er zich een 7-koppen tellende jachtgroep. Daarbij o.a. Henry Schut, Roel van Gameren, Guus de Graauw, Jelle Veraart en ploegmaar Raphael die als laatste de sprong kon maken, terwijl anderen juist net te kort kwamen.

Raats werd daarna spoedig opgepikt door de koplopers en bleven wij daar achter nog een redelijk geringe achterstand. Maar toen het verdict eenmaal was geveld, liep de voorsprong op tot bijna 2 minuten.

Vooraan splitste de groep af en toe en zo kwam Raphael even voorop met Raats.
Diezelfde Raats was daarna opnieuw van de partij toen hij met de Graauw aan de haal ging. Die twee waren en bleven weg. In de finale sprint ging Raats het halen. Zoveel leek zeker. Raats stak zijn hand al omhoog. Maar dat bleek een klassieke fout. De Graauw bleef doorsprinten en reed zo toch nog in extremis voorbij Raats (die op zich niet onbekend is met het afmaken van koersen)

Achter hen pakte Schut de 3e plek.
In de groep achter hen probeerde ik met een late uitval nog een prijsje mee te pakken.
Maar toen die mannen vrijwel meteen reageerden, wist ik genoeg en ben gewoon uitgebold naar de streep om daarna op de fiets huiswaarts te keren.