Hillegom 13-09-2015

Zo tegen het einde van het wegseizoen nog een keer ver weggeweest. Naar de feestweek van Hillegom waar de wielerronde deel van uitmaakt. Waar de afgelopen jaren schijnbaar nog op een industrieterrein gereden werd, was er nu een locatie in het dorp gevonden direct grenzend aan de kermis.
Kermis en wielrennen horen ook echt bij elkaar, getuige de grote opkomst van het publiek in de finishstraat.

Het is en blijft leuk om elk jaar weer eens een koers te rijden, waar je dat eerder nooit gedaan hebt. Met het verstrijken van de jaren worden die echter moeilijker te vinden of je moet ze zoals nu verder weg zoeken. Alhoewel, menig koers die ik in Zeeland rijd ligt qua kilometers ook aardig in de buurt.

Op het rondje was het op twee van de vier stukken wel uitkijken. Met wat as verschuivingen op een voor de helft afgesloten weg en met wat wegversmallingen een stukje verder moest je op je hoede zijn. Maar met de groep van 35 man was dit in ieder geval goed te overzien.

Terwijl de vliegtuigen vanaf Schiphol bulderend het luchtruim in gingen reden wij onze wedstrijd. Eentje die vanaf het begin een hoge snelheid kende, waardoor ik er echt eventjes in moest komen en rondenlang achteraan zat. Vooraan reden continu wat groepjes weg, maar werden ook weer teruggepakt. Zo rond de helft van de af te leggen afstand was ik blijkbaar voldoende warm gedraaid en kon ik me voorin nestelen. Precies ook toen ik als 1e of 2e een keer de finishlijn passeerde kwam er van achteren uit een vluchtpoging van 6 man, met onder andere Brian Burggraaf. Of het een met het ander te maken heeft weet ik niet, maar feit was wel dat deze mannen ook echt weg waren en bleven. Ik probeerde in de voorlaatste ronde nog een sprint van de groep te ontlopen door te reageren op een Bollenstreker. Maar die poging mislukte en liet daarna de sprint voor wat ie was.

Bij de 6 koplopers trok Burggraaf aan het langste eind en pakte daarmee en passant ook zijn 200e overwinning.