Heinkenszand 10-07-2015

Heerlijk koersweer vandaag. Zonnig, temperatuur ruim boven de 20 graden en geen wind. Alhoewel dat laatste viel toch eigenlijk wel tegen. Eenmaal in de finishstraat aangekomen stond daar toch wel een vies windje tegen en dus net op het stuk waar het elke ronde moest gaan gebeuren. Want zoals te doen gebruikelijk kon er ook nu weer 20 ronden lang (te beginnen 3 ronden na de start en te eindigen 3 voor de finish) lang elke ronde gestreden worden om de verdeling van de 5-6 premies per ronde.

 

Lange tijd zorgde het premiespektakel ervoor dat de koers niet open brak. Bij elke finishpassage leek het dan wel alsof een groepje wegreed, maar dat was meer omdat zij voorsprong hadden genomen door hard te sprinten voor de premies. Eenmaal voorbij de finish vloeide het telkens weer samen. Zo rond halverwege koers had ik het idee dat we misschien wel met een groep van een man of 10 weg konden rijden, maar de samenwerking stokte en dit liep dus op niets uit. Met nog een ronde of 6-7 te gaan reed er ineens wel een groep van 8 man weg met de grote namen in deze categorie; o.a.Niky Deijkers, Johan Pemen, Jan Muis, Peter van Wijgerden, Erik Meerkerk, Ruud Havermans en Riny van Zundert. In no-time liep hun voorsprong op tot iets over de 30 seconden. Kansloos dus voor ons achtervolgers. Maar zie daar, vooraan stokte opnieuw de samenwerking en verschrompelde de voorsprong tot 10 seconden. Het had er dus alle schijn van dat we hen opnieuw in zouden kunnen rekenen. Maar goed , de ervaring leert dat die laatste meters dichtrijden vaak een probleem is, omdat juist dan niemand meer de kastanjes uit het vuur wil halen. Toen in een split-second een paar tanden groter geschakeld en gedurende een halve ronde sprintend op de pedalen in mijn eentje het gat weten te dichten op de koplopers. Bij de daaropvolgende finishpassage (en tevens laatste premiesprint) was de voorspong weer 16 seconden. Nog enigszins nahijgend zag ik kort daarop Havermans vertrekken. Reactie bij mijn medekoplopers bleef achterwege en zo pakte Havermans zomaar 18 seconden voorsprong, hetgeen Muis hoorbaar niet zinde. Bij het luiden van de bel was duidelijk dat Havermans de overwinning zou pakken. Achter hem sprong van Wijgerden nog weg uit het groepje. Reactie kwam er wel, maar stokte vrij snel. Ik dacht, dan ik nu maar, en ging achter van Wijgerden aan. Ik kreeg het gaatje op hem echter net niet dicht en bleef op een meter of 10 hangen. Maar draaide wel met voorsprong op de mannen achter me de finishstraat in. Ik kon wel in het spoor van Van Wijgerden blijven rijden, voor mijn gevoel ging het niet echt hard, maar dacht tot 100 meter voor de finish dat ik nog bloemen zou pakken. Helaas. Van achteren kwamen de mannen te hard en ik werd net voor de finish nog voorbij gesprint. Geen podium dus. Van Wijgerden werd ook nog voorbij gesprint, door Van Zundert, maar kreeg dus wel nog een stekje op het podium.

Voor mij restte de 7e plaats, na een opmerkelijke en vertrouwen gevende actie.