Ronde van Hansweert 23-08-2014

Hansweert normaal een rondje waar ik graag rij.
Deze keer echter met de nodige vraagtekens omdat het de afgelopen anderhalve maand voor geen meter draaide.

Ad Valentijn had voorafgaande aan de wedstrijd zijn bos bloemen in ieder geval al binnen. Als nationaal kampioen (vorige week geworden in Den Bosch) werd hij dus in de bloemetjes gezet.

Met 36 rondes op het programma betekent dat automatisch ook 36 keer de Zeedijk opklauteren. Johan Pemen vertrok als een speer nadat het startsein was gegeven. Het kleine gaatje dat hij had werd nog in de 1e ronde teniet gedaan. Daarna kwam eigenlijk al meteen de vorentscheidung voor wat de vorming van de kopgroep aanging. Tony Verschuuren nam over en kreeg reactie van Niky Deijkers en de Belg Edwin Bollen. Nadat het 3-ronden-klassement was verreden liet Verschuuuren zich terugzakken, de 2 anderen gingen met geringe voorsprong door. Voor Niclas Vermaas het signaal om naar de 2 toe te rijden. Pemen deed datzelfde een ronde later via een jump op de Zeedijk-klim. En weer een ronde of wat later maakte ook nog Ruud Havermans de sprong nar voren. De 5-man sterke kopgroep kreeg enkele rondes later een ander vijftal achter zich aan. Met o.a. opnieuw Verschuuren, Peter Mol, Peter van Wijgerden, Dennis van den Ouden. Het eerste vijftal wist het pleit in zijn voordeel te beslechten, de2e vijf moesten het hoofd buigen. Verschuuren probeerde het nog alleen, maar dat mislukte. De 2e vijf vielen daarna terug in de groep. De groep die de handschoen geworpen had en tegen een kansloze achterstand aankeek. Ik had me daarin volledig afzijdig gehouden, onvoldoende zelfvertrouwen lag daar als basis aan. Geen gekke dingen doen, eerst maar weer eens een op een fatsoenlijke manier een koers uitrijden.

Maar zie daar, op zijn laatst kwam ik er een beetje door. Klimmetje ging wat makkelijker en ik pakte nog een premie ook.

Daardoor geÔnspireerd ging ik op 5-6 ronden voor het einde achter de ontsnapte Van den Ouden aan en slaagden wij er getweeŽn in om tot in de laatste ronde voor de groep uit te blijven. De laatste klim was er nog bijna de schuld aan dat ik mijn korte klassering verloor. De groep maakte veel meer snelheid en kwamen net voor de streep aansluiten, waarbij een man mijn nog inhaalde. 2e van de groep derhalve en 7e in de uitslag. Ik had er vooraf voor getekend, tevreden dus, als was het ook nog niet alles halleluja.

Ondertussen was de kopgroep volledig versplinterd in de laatste ronden.
De winst ging naar de Belg, die al zijn 37e (!!!!) overwinning van het jaar binnenhaalde. Havermans en Deijkers flankeerden de Belg op het podium.