Hansweert 25-08-2012

Het aangekondigde slechte weer viel in de ochtend al mee en ook de buienradar gaf weinig aanleiding om te veronderstellen dat het in de middag echt slecht zou worden in het Zeeuwse land. Spullen dus gepakt en op naar Hansweert, met onderweg er naar toe wel erg veel Duitsers voorbij gereden die blijkbaar nu (pas?) vakantie hebben. John de Leeuw was de een van de 2 eerste aanvallers van de dag op het rondje waarbij elke keer de zeedijk opgereden moest worden met de wind vol op de kant. Nadat de 2 terug waren gepakt bleef de groep even bij elkaar. Dat duurde tot een ronde na een van de premiesprints. De ronde eerder pakte ik de eerste premie en reed de ronde daarna ook weer als eerste over de streep. In de daaropvolgende dijk-af-passage kwam Ruud Havermans mij voorbij en reed, zonder echt te demarreren hard weg. Gedurende de daaropvolgende rondes behield hij een op het oog kleine voorsprong die telkens rond de 10 seconden zat. Groepjes en individuen die naar hem probeerden te rijden kwamen echter telkens van een koude kermis thuis. Nadat ik me ondertussen kapot had gesprint voor een 3e premie en eventjes serieus de tijd nodig had daarvan te herstellen, leek de groep te capituleren en bouwde Havermans zijn voorsprong verder uit. Blijkbaar gaf zijn recent verdiende Nederlandse kampioenentrui hem vleugels. Achter Havermans scheidde er zich nog een renner af met zoín zelfde trui, want ze waren beiden in hun eigen leeftijdscategorie 2 weken geleden kampioen geworden in Honselersdijk. De andere, Rinie van Zundert, ging in de tegenaanval en kreeg na een paar rondjes eerst gezelschap van Raphael en weer ietsje later ook van Tiny van Rijsbergen. Met drieŽn knabbelden zij wel wat van de voorsprong af, maar Havermans, hoewel in het vizier, kregen zij niet meer te pakken. Achter dit kwartet probeerde Tony Verschuuren ook weg te komen, dat lukte ook en hij kreeg gezelschap van Nicky Deijkers en Johan Pemen. Verschuuren moest even passen en de 2 laten gaan, sloot daarna weer bij hen aan om daarna echt de aansluiting te verliezen, waarna hij werd opgeraapt door weer een ander tweetal. Daar weer achter kwam ik met een groepje met o.a. John de Leeuw en wisten aan te sluiten bij de 3 voor ons. Allemaal groepjes dus, oftewel het zware parkoers en de zware omstandigheden gingen hun tol eisen, waarbij we uiteindelijk bijna allemaal alleen over de eindstreep kwamen. Havermans pakte dus de overwinning en achter hem eiste van Zundert de 2e plek op voor Raphael en van Rijsbergen. Met Deijkers en Pemen voor mijn groepje in de uitslag had ik zelf geen power meer in de benen om nog mee te sprinten en liet die voor wat die was en werd daarmee 13e.

Gedurende de koers had ik boven op de dijk vrijwel elke keer even naar rechts over de Westerschelde gekeken om te kunnen zien of er buien aankwamen. Hoewel het er af en toe dreigend uitzag, bleef de echte regen vooralsnog uit. Dit op wat gespetter na gedurende een paar rondjes. De echte regen was voor na onze finish. Eenmaal terug bij de auto liet Pluvius zich toen wel gelden. Wat dat aangaat mooi gemazzeld in ieder geval.

1208250059.JPG

Alle gemaakte fotoís zijn te zien via de link: Klik hier