Hansweert 28-08-2010

Hoewel ik toch al een fiks aantal jaren mijn rondjes rijd, stond de ronde van Hansweert nooit eerder op het programma. Dat was overigens eigenlijk altijd te wijten aan het feit dat de ronde van Fijnaart op dezelfde dag gehouden werd. Nu die ronde al een jaar of 2-3 pas in oktober wordt verreden, was er dus de gelegenheid om naar Hansweert te gaan. Ik wist dat ik elke ronde een klimmetje tegen de zeedijk op kon verwachten. Met daarbij ook nog het gegeven dat het rondje maar 1250 meter lang is, moest er dus heel vaak tegen die dijk opgereden worden. Voor het overige is het een mooi criteriumrondje met goed te nemen bochten. Dissonanten zijn wel een aantal rare kunstwerkjes in het wegdek in de voorlaatste straat. Als die ooit aangelegd zijn om automobilisten langzamer te laten rijden, dan is men daarin zeker niet geslaagd. Voor ons waren ze wel degelijk hinderlijk omdat daar net de wind op de kant stond en niet de gehele breedte van de weg kon worden gebruikt. Maar al met al een positief oordeel voor dit rondje. Nadat een eerste vluchter snel was teruggepakt ging Riny van Zundert er bij de aanvang van het eerste drie-ronden-klassement vandoor. Hij reed een paar rondjes vooruit, waarna hij gezelschap kreeg van Rudy de Klerk, Kees Christianen en Matti de Baat. De reactie van Kees van der Sande kwam wat later, maar na een ronde achtervolgen kon hij ook aansluiten. De vijf vooraan bouwden snel een voorsprong op van 30 seconden en de beslissende vlucht leek weg. Goede renners vooraan en vertwijfeling achteraan. Maar er kwam nog een serieuze tegenstoot. Ploegmaat Raphael Gabriëls en Ad Valentijn gingen in de achtervolging. Een ronde later sloot Peter Mol bij hen aan en net voor het bereiken van het klimmetje achtte ik de tijd rijp om actief om mee te gaan doen en sprong naar de 3 toe. Vanaf toen ontstond een alleraardigst 2e deel in de wedstrijd. Ons groepje kwam ronde na ronde dichter op de koplopers. In ons groepje reed Valentijn jammer genoeg niet mee in de achtervolging. Met 3 dorpsgenoten in de kopgroep vond hij het niet aan hem om het gat te dichten. De in geringe getale opgekomen toeschouwers zullen telkens gedacht hebben dat we er bij de volgende doorkomst wel bij zouden zitten. Maar dat viel niet mee. Het resterende gaatje van 5 seconden bleef ronde na ronde hetzelfde. We kregen het niet maar dicht, terwijl de 5 toch echt voor het grijpen leken. Op een bepaald moment kreeg ik - nadat ik te lang op kop gereden had - even een slecht moment te verwerken, gelukkig wachtten de 3 overige eventjes en kon ik weer aanpikken om daarna gezamenlijk weer te proberen de kloof te dichten. Op een ronde of 4 voor het einde leken de vijf de strijd tegen de drie toch in hun voordeel te beslechten, de voorsprong liep weer op. Met nog 2 rondjes te gaan ondernam Raphael nog een laatste poging en hij wist zowaar – met Valentijn in het wiel – in de laatste ronde aan te sluiten bij de (teveel naar elkaar loerende?) koplopers. In de debatten om de overwinning kon hij echter niet meedoen. De wedstrijd werd gewonnen door van Zundert voor de Baat en Christianen. Ik en Mol moesten bij de laatste poging van Raphael passen en werden 8e en 9e.

Alle gemaakte foto’s zijn te zien via de link: http://picasaweb.google.nl/Jeroen.Rov/Hansweert10#