Groot-Ammers 16-06-2012  

Nog nooit gereden in Groot-Ammers, vlakbij het Ooievaarsdorp. Maar meteen de 3e opeenvolgende wedstrijd met een parkoers van 1 kilometer lengte. En dat met zo’n 80 man (nummer 85 was het hoogste nummer dat ik gezien heb) aan het vertrek. Deze keer dus maar eens strategisch opgesteld naast Jan en Teo Muis om niet meteen van achteren te zitten. Zwaar rondje ook, door de wind en door een dijk waar we na elke 1.000 meter tegenop moesten klauteren. Met het inrijden was dat hele klauterstukje nog vrij, net voor de wedstrijd werd echter de helft van de weg afgezet om aan de andere kant verkeer te kunnen laten passeren. Hetgeen er meteen voor zorgde dat met regelmatig te horen was dat renners iets te breed uitkwamen en de hekken aantikten. Vanwege het grote startveld en de lastigheid van het parkoers werden in het begin de nodige renners gelost. Vooraan bleef het een rondje of 10 bij elkaar, totdat een groepje van 3 met o.a. Jan Muis wegreed. Niet ver, maar het gaatje werd niet gedicht. Broer Teo reageerde wel met nog 1 man en reed naar de drie toe. Nog leek de achterstand overbrugbaar, maar het kwam er niet van. Met name boven aan het klauterstukje viel het peloton stil, daar waar de koplopers ongetwijfeld doorreden. Ondertussen was bij mij al vrij snel in de wedstrijd na een ronde of 5 een spaak in mijn achterwiel gebroken en reed dus rond met een slingerend, maar niet tegen het frame aankomend, achterwiel. Expres niet gewisseld, want het wiel liep niet aan, maar wist niet of ik binnen een rondje mijn wiel zou hebben kunnen wisselen en was bang dat ik dan op een ronde achterstand zou komen te zitten. Goed, de 5 koplopers breidden hun voorsprong verder uit. Vijf koplopers, met naast de genoemde broers ook Hans van Eijck, Cees Snoek en Cees Quint. In de kopgroep werd tussen van Eijck en Teo Muis flink gestreden om de leidersprijs die uiteindelijk met een stand van iets van 17-16 door Muis werd gewonnen. Om een eerlijk wedstrijdverloop te garanderen werd 7 ronden voor het einde aangekondigd dat het peloton nog 2 rondjes te ronden had en kon afsprinten. Twee man reden inmiddels voor het peloton uit en werden 6 en 7. In het gewring daarachter ging het voor mij in de laatste ronde mis in de bocht na de finish. Heel de tijd mooi vooraan gezeten, kwam ik samen met anderen klem te zitten bij de hekken op het klimmetje en stond helemaal stil. Daar ging mijn redelijke uitslag. Kon daarna nog wel een x-aantal renners inhalen, maar verder dan een 19e stek in de uitslag kwam ik niet. In de kopgroep draaide het 5 ronden later uit op een sprint. Van Eijck kwam als eerste uit de bocht, Teo Muis zette aan, maar werd voorbij gestreefd door Snoeck en Jan Muis die beiden van Eijck nog leken bij te halen. De fotofinish moest – aldus de speaker van dienst – uitkomst bieden. Waarom hebben we eigenlijk die transponders vroeg ik me toen af. En zo duurde het een tijdje alvorens de winnaar bekend was; dit bleek Snoeck te zijn, voor van Eijck en Jan Muis.

1206160506.JPG

Alle gemaakte foto’s zijn te zien via de link: Klik hier