Goes afwachting ZLM-tour 18-04-2015

Vanaf vandaag komt er meer ritme in het koersen voor mij en is het elk weekend weer aan de bak.

Ondanks deze officieuze start van mijn wegseizoen en hoewel het toch al 13.00 uur was moest ik nog de slaap uit mijn ogen wrijven of Johan Pemen was al weg. Direct vanuit het vertrek trok hij ten aanval en kreeg daarbij heel snel gezelschap van mijn ploegmaat Dennis van den Ouden. Niet toevallig 2 renners van de grootste (nieuwe) blokken (CT Flakkee (Dennis, Bert, Raphael en ik) en de ploeg van Bike Center Zeeuws Vlaanderen (Johan, Niky Deijkers, Pieter Mies, Tony Verschuuren en Marcel van der Poel) in koers, waarbij de opkomst overigens niet overweldigend was.

Achter hen was het moeilijk om enige organisatie op gang te krijgen omdat er telkens renners van beide blokken de boel frustreerden. Voor de twee vooraan was het ondertussen wel hard labeur want de wind blies stevig. Achter hen was het met name Ruud Havermans die uit alle macht probeerde de koers een andere wending te geven.
Ondanks dat reed het kop-duo ongeveer 10 ronden voor de groep uit, voordat ze echt voor het grijpen leken. Deijkers sprong naar de twee toe en ik dook daar weer bij in het wiel. Snel bij de twee gekomen, liet Dennis het lopen, reageerde ook Havermans en volgde nog wat verder ook nog een reactie van Pemen. En zo kwamen we met vieren op kop te rijden en was het gat naar de groep achter ons meteen geslagen. Raphael probeerde het tij in zijn in eentje nog te keren, maar slaagde niet in zijn poging.

Met vieren op kop en ik had het zeker niet makkelijk. De eerste ronden leek mijn longen wel in brand te staan en moest helaas wel eens een keer verzaken om op kop te komen.
Naarmate de rondjes voorbij gingen en we met regelmaat auto’s op het parkoers aantroffen en ook nog tamelijk spontaan een skateboard de weg over hobbelde, kwam ik wat beter in mijn ritme, al was het telkens wel extra aanzetten als Havermans op kom kwam.

Van achteren leek geen gevaar meer te komen. Met de eerste achtervolger, Verschuuren, op 35 seconden was er geen vuiltje aan de lucht. Maar elke ronde kwam hij dichterbij, om uiteindelijk op 2 ronden voor het einde aan te komen sluiten. Met hem was overigens ook de kopgroep van de Amateurs bij ons aangesloten. Er waren immers 2 afzonderlijke wedstrijden die met een kleine minuut onderling verschil vertrokken waren. Zo zaten er ineens 3 man van BCZV in de kopgroep. In de laatste ronde trok Verschuuren nog een keer hard door, maar de amateurs mengden zich ook in het gewoel en hij kwam niet weg. In de voorlaatste straat trok Havermans heel hard door en zette ons allemaal op de kant om zo de laatste bocht als eerste in te gaan. Samen met Deijkers en Pemen streed hij om de overwinning, waarbij de 3 redelijk op 1 lijn over de finish gingen en uiteindelijk uitwees dat Havermans de rapste was voor Pemen en Deijkers. Ik had het van gepaste afstand waar moeten nemen. Eenmaal in de laatste bocht mistte ik de kracht om hard aan te zetten en zo mee te kunnen doen voor een podiumplek.

Verschuuren werd 5e en Bert won achter hem de sprint van de groep.

Kijkend naar de uitslag was het nog wel opmerkelijk dat dezelfde 4 man de eerste vier posities in de uitslag had behaald, net zoals zij dat deden in 2014. Al was het wel zo dat Havermans en Pemen stuivertje gewisseld hadden.

Morgen nieuwe ronde, nieuwe kansen in Oud-Gastel.
Niet echt mijn ding, dat rondje daar, maar om de vorm aan te scherpen wel noodzakelijk om te rijden.