Goes s-Heer Hendrikskinderen 21-05-2015

Zo vandaag wel een rugnummer opgedaan, maar niet met / voor het echte werk meegedaan. Weliswaar geheel tegen mijn natuur in, alleen maar een beetje meegereden. Een stevige ingreep bij de kaakchirurg eerder deze week was daar debet aan. Een kapotte brug in Alphen aan den Rijn is al iets, maar een kapotte brug in je mond valt, in mijn geval, toch tamelijk desastreus uit. In het kader van die herstelwerkzaamheden is etappe 1 nu voltooid en vandaar ook mezelf niet echt ingespannen.

Nu was dat inspannen vandaag ook niet echt nodig om eraan te blijven hangen.
In de polder op het ene lange stuk vol de wind in de rug en op het andere lange stuk vol de wind op de kop maakten er geen slijtageslag van.

De meest initiatiefrijke was vandaag Dennis Raadtgever. Als organisator van deze ronde was hij duidelijk van plan om de bloemen zelf mee naar huis te nemen. Maar alleen voor de meute uitrijden bleek geen houdbare zaak. De voorsprong leek weliswaar mooi, maar alleen optornen tegen de wind was geen doen. Om echt weg te kunnen komen moest je dit met een grotere groep zien te bewerkstelligen. Groepjes van 2, 3, 4 en 5 man werden telkens terug in gelopen. De groep moest dus groter zijn. Precies na de laatste premiesprint en met nog 3 ronden te gaan wist een 7-tal weg te komen. Goed afstoppend werk van ploegmaats van de in de kopgroep aanwezige Niky Deijkers en Johan Pemen zorgden ervoor dat de ontstane kopgroep met een riante marge het lange stuk wind op kon aanvangen. Achter hen wil niemand daar echt werk doen en zo waren de 7 definitief gevlogen, al probeerde Raadtgever nog in zijn eentje de kloof te dichten.
Bj de 7 koplopers ook nog Ruud Havermans, Teo Muis, Ad Valentijn, (de vorig jaar hier onfortuinlijke) Willem Ruijzing en Richard Marinessen.

 

Van achteren uit wist ploegmaat Raphael nog een mooie kloof te slaan en deze anderhalve ronde vast te houden en zo de 8e plaats op te eisen. De enige keer dat ik nog uit mijn rol viel van alleen maar wat meerijden, was net voor het opdraaien van het laatste rechte eind, toen ik toch nog probeerde een prijsje mee te pakken door op en over Rik de Vree en John Haast te gaan.
Maar het stuk naar de finish was te lang en de anderen in de groep te rap, zodat ik er al gauw het bijltje bij neer liet vallen.

Vooraan was de kopgroep volledig versplinterd en kwamen ze bijna een voor een over de finish. Is blijkbaar een heftige finale voor en door die mannen geweest.
Valentijn (geen finishfoto) ging er met de buit van door voor Deijkers (slechts stukje achterwiel op de foto) en Havermans.