Hart van Gilze 14-06-2015

Het was niet het weekend waarop ik gehoopt had.
Op zaterdag in een zeer winderig Rozenburg had ik al snel mijn conclusie getrokken. Daar had ik een ronde vergoeding moet vragen na een valpartij van een man of 3 voor me. Zon 20 anderen deden dat wel. Jeroentje dacht dat ie het ontstane gat met de mannen die voor de valpartij zaten nog wel kon dichten. Nou dat werd dus NOT. Daarom meteen daarna afgestapt en zo snel als mogelijk terug naar Breda.

Uithuilen en opnieuw beginnen en wel al meteen vandaag.

En als je al zo lang koerst, dan heb je steeds nog de gedachte van: een jaar of wat geleden reed ik hier zo goed, bla bla.

Dat was dus ook zo met Rozenburg en Gilze.

Maar helaas werd ik ook vandaag met mijn neus op de feiten gedrukt.
Het feit: afgezien als een beest om uberhaupt de koers maar uit te kunnen rijden.

Het was werken geblazen op het pittige klinkerrondje.
Een paar keer zat ik aan het elastiek en ontstonden er gaten in de groep en moesten er daadwerkelijk renners lossen. Gedurende een paar rondjes zat ik redelijk van voren, maar kon gewoon mijn positie niet handhaven en verzeilde weer in de achterste regionen van de uitgedunde groep. Tot 4 ronden voor het einde bleef de boel vooraan bij elkaar. Dat wil zeggen; 28 man. Een man of 30 reed op achterstand of had de pijp aan Maarten gegeven.
Toen met nog 4 ronden te gaan een flinke groep die gedubbeld zou gaan worden de laatste ronde kreeg, maakten daar een aantal renners van de 1e groep handig gebruik van om in de melee van renners een gaatje te slaan. Een ronde later was een groep van 8 man weg. In de resterende 3 rondjes bouwden zij hun voorsprong verder uit en in de sprint die volgde trok Pascal Schoots aan het langste eind.

Voor mij zat er geen prijs in. De (weinige) snelheid die ik in de benen had, was compleet afgebot door het vele aanzetten en gaten dichtrijden en werd zo 28e en laatste.