Gilze 15-06-2014

Vandaag het Hart van Gilze op het programma.
Ik had (tijdens en achteraf) meer het gevoel en idee dat ze het beter Hard door Gilze hadden kunnen noemen.
Ik heb een partij afgezien, daar was weinig lol aan vandaag.

De spaarzame momenten dat ik vooraan in de groep vertoefde voelde ik telkens weer opnieuw dat een rol van betekenis spelen er vandaag niet in zat.
Dat waren dan de spaarzame momenten vooraan.
Meestal vertoefde ik achterin en was het op hangen en wurgen om maar de aansluiting te behouden, om de meubelen te redden dus.
En dan de wetenschap dat het vorig jaar op dit klinkerrondje met een paar flinke stuiterstukken super ging. Maar ja, in het verleden behaalde resultaten ..

Vervelende complicatie was dan ook nog dat niemand er in slaagde weg te rijden.
Natuurlijk waren de pogingen er wel, maar die liepen elke keer op niets uit.
Rijdt er een kopgroep weg dan zakt het tempo in de groep normaal gesproken. Nu niet, en zo bleef het tempo hoog.

Uiteindelijk bleven we nog met 27 man vooraan in koers.
De speaker van dienst mocht dan wel zeggen dat er dus nog 27 kanshebbers voor de overwinning waren, nou daartoe rekende ik me zelf alvast niet.
Het was dat er 30 eindprijzen waren en ik daardoor nog een 25e prijs op zak kon steken.

Voor Stefan Laurijssen zal het ongetwijfeld iets anders gegolden hebben.
De groep bleef tot in de laatste ronde bij elkaar.
Maar in de voorlaatste bocht wist hij samen met Pascal Schoots een klein gaatje te slaan.
Een gaatje dat ze de resterende honderden meters wisten te behouden, waarbij Laurijssen aan het langste eind trok.
Wouter van Zanten won kort daar achter de sprint van de groep.