Eindhoven 29-05-2010 (klik op de foto voor een grotere afbeelding)

Ondanks dat de organisatie vorige week nog een mail naar (alle?) Amateur-licentiehouders stuurde met het verzoek alsnog in te schrijven voor de GP TU/e Eindhoven om zodoende een groter startveld te krijgen werden zij karig beloond. Met een aanzienlijk kleiner peloton dan de afgelopen weken vertrokken we onder zonnige omstandigheden voor een koers over 60 kilometer over het terrein van de Technische Universiteit Eindhoven. We moesten 46 rondjes afwerken op een klinkerparkoers dat er bijlag zoals het hoort, lekker hotsen en botsen. Nadat er in het begin wat speldenprikjes waren geweest, ging Joost Aelmans er snel alleen vandoor. Het peloton liet begaan en in een mum van tijd had hij 25 seconden voorsprong. Na die paar rondjes inpassiviteit ging ik samen met een van de Van Gameren-broers op kop rijden om het gaatje te verkleinen. Snel ging er 10 seconden af, maar aangezien het aantal liefhebbers om mee te werken gering was, stopte ik er ook mee. Aelmans reed opnieuw weg tot 25 seconden. Andere tactiek dan maar bedenken. In de aanloop naar 2e premiesprint was ik op kop gaan rijden om de snelheid wat op te voeren en me daarna door de premiespinters nog wat meer snelheid te laten bezorgen en dat lukte. Na de bocht na de finish zette ik vol aan en was weg. Een paar honderd meter verderop omkijkend zag ik dat Ronny Bossers als enige gereageerd had en bij mij aansloot. Met tweeën op zoek naar Aelmans. Het duurde al met al nog een rondje of 4 voordat we aan konden sluiten, mede doordat Aelmans even het gas losliet en ons opwachtte. Nog twee renners probeerden aan te sluiten, maar de broers van Gameren bleven hangen en vielen terug in het peloton. Het ging daarna crescendo met de voorsprong om uiteindelijk tot ruim boven de minuut uit te komen, wat gelijk stond aan een halve ronde voorsprong die we zelf door een open passage op het parkoers zelf kon waarnemen. Achter ons was ook nog een groepje van 5 achtervolgers ontstaan met daarbij o.a. Bert Kremer, John Oudshoorn en Dion Koch. Bedreigen deden ze ons niet en met drieën gingen we de laatste rondes in. Vijf ronden voor het einde was de ronde vergoeding voor materiaaldefect geëindigd. Dat leek voor mij nog roet in het eten te gooien, want met nog 3 ronden te gaan ging het “pang” en klapte er een spaak uit mijn voorwiel. Wisselen zonder kostbare tijd te verliezen was er niet bij, doorrijden dus. Maar met de voorrem volledig open was er nog net voldoende ruimte om het slingerde voorwiel niet tegen de rem aan te laten lopen. Met een goede kans op de overwinning werd het kiezen wat doen in de resterende 2 rondjes. Wachten op de sprint of alleen wegrijden? Het werd het laatste. Aelmans – die ik het meest vreesde – kwam van kop en terwijl Bossers overnam kletste ik op rechts weg met nog anderhalve ronde voor de boeg. Met een aardige voorsprong ging ik de laatste ronde en zag dat Aelmans in zijn eentje op kwam zetten. Gelukkig bleef het daarbij en achterhaalde hij mij niet en zo won ik zowaar een heuse Grand Prix. Aelmans werd 2e en Bossers 3e.

Vorige week in Oudenbosch hoorde ik winnaar Ruud Zijlmans vertellen dat dat ook meteen zijn eerste serieuze resultaat van het jaar was. Voor mij geldt een week later precies hetzelfde. Maar daar heb ik nu natuurlijk geen enkele moeite meer mee!

Alle gemaakte foto’s zijn te zien via de link: http://picasaweb.google.nl/Jeroen.Rov/Eindhoven10#  (zie onder !!!)

(De foto’s zijn te zien door na op bovenstaande link geklikt te hebben vervolgens te klikken op “foto’s van Jeroen” en “Deze inhoud in een nieuw venster openen”)