Brasschaat 25-05-2015

Meest bijgebleven vandaag: Awel, ge moet ginne bang hebben he.

 

2e Pinksterdag is traditioneel de dag van de districtskampioenschappen.
Mijn huidige vereniging heeft zijn roots in Zuid-Holland en was er de mogelijkheid om of te starten om 10.00 in Hardinxveld-Giessendam op een polderomloop of om 11.30 uur op een wielerbaan in Maassluis. In geen van beide wedstrijden had ik eigenlijk zin, dan dus maar uitwijken naar onze zuiderburen, om daar in Brasschaat om 14.00 uur te starten op een omloop van goed 4 kilometer.

De organisator had op internet aangegeven dat er maar 4 bochten in zaten. Blijkbaar werkt het telraam in Belgie dan toch op een andere manier, want ik telde toch echt meer bochten dan die vier stuks. Maar dat mocht de pret niet drukken. Was op zich een mooie omloop met van alles wat.

Waar je dan toch stiekem aan denkt als je in Belgie rijdt, is die voorrijwagen die voortdurend Rodania, ta ta ta taaaa uit zijn speakers laat schallen. Helaas bij ons reed er eentje voor die nauwelijks herrie maakte.

In de koers zelf ver van achteren gestart en ik dacht gedurende de 2 eerste ronden alleen maar; wat rijden die Belgen hard. Nu waren het overigens niet allemaal Belgen aan het vertrek. Er waren ook nog de nodige andere NL-ers naar Belgie afgezakt.

In ronde 3 kon ik mooi naar voren rijden en vanaf dat moment daar ook grotendeels kunnen blijven zitten. Paar keer mee gesprongen, maar dat liep allemaal op niks uit.
Iets na half koers kwam er toch wat meer tekening in de strijd. Ruud Havermans was al met een groepje licht vooruit. Daarachter kwam een groepje met Niky Deijkers en kort daar weer achter de groep. Blijkbaar was er bij het bijna samenvloeien enige aarzeling, want meteen daarna waren Havermans en Deijkers met tweeen weg. Een Belg sprintte nog naar hen toe en zo reden 3 renners op kop, die gezamenlijk een bonus van om en nabij de halve minuut bijeen wisten te fietsen.
Doordat er 3 categorien in 1 wedstrijd door elkaar fietsten was het voor Havermans zeker dat hij in zijn categorie ging winnen. Voor Deijkers lag dat anders, die had in die Belg een concurrent om de zege. Een zege die ook naar de Belg ging.

Zoals gezegd voorin actief mee kunnen doen.
Al vond ik elke keer een passage bij een chicane tamelijk tricky.
Daar elke keer maar zo ver mogelijk van proberen te zitten, was het devies.
In de meeste gevallen lukte dat ook en kon je er in een redelijk rechte lijn doorheen fietsen. Nu waren er echter ook de nodige renners die over een stukje fietspad reden en van de stoep af sprongen om zo een nog rechtere lijn te creeren. Van de 14 rondes koos ik er 13 keer voor om de normale route te volgen. Die ene keer 2 ronden voor het einde - dacht ik, ik pak ook eens dat alternatieve paadje. Had ik beter niet kunnen doen. Vond het helemaal niks en achter me merkten ze dat ook. Dus meteen daarna kwam er een zuiderbuur naar me toe en gaf me zijn advies precies zoals in de 1e regel van dit verslag aangegeven.

Verder niet meer mee gesprint om de prijzen.