Brasschaat 11-08-2012

Het was voor vandaag de afweging om of naar Nieuw en Sint Joosland of naar Brasschaat te gaan. Het verdict viel uit in het voordeel van Brasschaat. Aangezien ik heel mijn fietscarrière (tussen dikke aanhalingstekens) slechts 1 keertje in Belgie heb gereden leek me het wel leuk dat toch nog eens een keer te doen. Daarbij Brasschaat is stukken dichterbij dan Nieuw en Sint Joosland en in dat licht bezien had ik gisterenavond beter een hotelletje in Terneuzen kunnen pakken om de andere dag aan de andere kant van de Westerschelde op te stappen. Met mij waren er nog een aantal andere allochtonen naar Brasschaat getogen; Leon van Vugt, Pieter Mies, Anton Graumans, Andy van Loon en nog een Moraal-trio met Bennie, Bert en Raphael.

Bij de start/finish aangekomen om de rugnummers te halen kwam de muziek van Wil Tura en de geur van friet en broodjes braadworst ons al tegemoet.
De rugnummers werden verstrekt en we kregen rugnummers met een getal net boven de 200. Dat beloofde niet veel goeds, maar in de praktijk bleek dat we met een man of 60-70 aan het vertrek stonden. Probleem was wel dat de rugnummers (2 per persoon) werden verstrekt zonder veiligheidsspelden en dat zijn die Hollanders natuurlijk niet gewend. Gelukkig zat er in een koffer van de organisatie nog een bakje met wat spelden zodat wij uit de brand waren geholpen.

De wedstrijd zelf werd verreden op een omloop van 5 kilometer door een stukje bos, over asfalt, klinkers en van die betonplaten met zo’n naadje ertussen, door een statige villawijk met een even statige brede laan en een stukje woonwijk en dat alles voorafgegaan door politiemotoren en overal vlaggenisten. Was goed geregeld.

Over mijn wedstrijdverloop valt weinig te vertellen; paar keer mee naar voren geschoven, paar keer wat geprobeerd (bijv. samen met Bennie afstoppen voor Raphael toen die alleen ten avontuur trok). Dat alles zonder resultaat, behalve de Nederlandse enclave kende ik daar overigens niemand behalve Patrick Verdonk. Zodoende geen uitslag gereden. Er was een groepje van een man of 8 weg. In de laatste ronde gevolgd door een groepje met Andy, Raphael en Pieter. Net voor de lange en brede finishstraat sloot het peloton weer bij hen aan, maar toch wisten zij nog een aantal snelle mannen voor te blijven en nog net prijs te rijden. Overigens was het de laatste rondes een beetje onoverzichtelijk geworden doordat wij delen van de 3 minuten voor ons gestarte categorien inhaalden en allerlei groepjes voor ons uit zagen rijden, niet wetende welke kleuren rugnummers daar in zaten.

Maar al met al lekker gefietst daar en een gezellige middag gehad.

(heb verder geen foto’s)