Bosschenhoofd 28-06-2015

Normaal wordt er op deze zondag in Hoeven gereden. Vanwege asfalteringswerkzaamheden is die nu echter verzet en stond er vandaag Bosschenhoofd op het programma. Waar normaal in Hoeven op deze dag op een grote opkomst kan worden gerekend, viel dat nu in Bosschenhoofd toch eigenlijk wel tegen. Het zal wel liggen aan het rondje. Want 1 ding weet je vooraf; je gaat er harstikke kapot. Hoewel je van te voren altijd hoopt dat je het licht oplopende klinkerstuk opvliegt. De waarheid is blijkt dan toch weerbarstiger te zijn. En dat zal de nodige renners er van weerhouden hebben om een rugnummer af te halen.

Al vanaf het begin waren het de renners van Princenhage die bommetjes gooiden. In eerste instantie werden de plooien glad gestreken. Maar nadat Stefan Laurijssen in ronde 7-8 of zo nog eens hard aanzette was hij in een mum van tijd weg. Een paar ronden later volgde er een reactie van een Belg en Guus de Graauw. Pascal Schoots kon ook zijn karretje nog aanpikken. Dit drietal kon de achterstand op Laurijssen wegwerken en zo kwamen 4 man op kop.

Achter hen was het hollen en stilstaan.
Elke inspanning die je deed, betaalde je meteen cash en stond je geparkeerd.
Ik begon het rondje ook al te vervloeken.

Zelf ondernam ik ook een paar pogingen, eerst even met Johan Pemen en daarna 2 keer alleen. Dat ik dat niet vol ging houden wist ik wil, maar het doel was een paar man mee te krijgen. Die vlieger ging niet op.

Kort nadat ik was teruggepakt, ging Niky Deijkers er vandoor. Omdat wij compleet stilstonden nam hij ook een ruime marge. Die verdween echter als sneeuw voor de zon, toen een reactie volgde van Ivo Hegge en Lars van der Poel (ja, neef van en reed zijn 3e wedstrijd). Pemen en ik konden ook naar hen toerijden en met vieren kwamen we bij Deijkers. Met 5 man in de achtervolging, weliswaar een kansloze, want anderhalve minuut dichtrijden zat er echt niet in. Het parkoers ging steeds meer zijn werking doen en de pijn, vermoeidheid en de grimassen werd alsmaar erger.

Hegge probeerde in laatste ronden met een reeks aanvallen ons nog af te schudden, maar dat lukte hem niet. De rest was net te taai. Wij dus sprinten voor plek 5, die voor Deijkers was.

Vooraan bleek Laurijssen de sterkste voor Schoots en de Graauw.

Na de koers helemaal uitgewoond snel een blik cola naar binnen gegooid en op de fiets naar huis. Om daar te zien dat het bij het NK voor de profs regende. Nou in dat opzicht waren wij beter weggekomen. Maar welk parkoers nu zwaarder was .