Bosschenhoofd 04-05-2014

Of ik prijs had vandaag ?
Ja, 3 prijzen nog wel; 1) een harstikke vermoeid lijf, 2) een enorme deuk in het zelfvertrouwen en 3) het vooruitzicht van het op de bank in slaap vallen vanavond.

Ofwel compleet gesloopt op een rondje dat voor geen meter loopt, 2 zeer vervelende bochten heeft en waar bijna continu flink gas gegeven moest worden om weer in het spoor van de voorste van de groep te kunnen komen.

De eerste rondes ging het zo hard, dat van achteren al de nodige renners moesten lossen.
Zelf voelde ik ook al dat het vandaag niet voor mij zou zijn.
Wat was ik telkens blij dat het eventjes stilviel op het stukje vals plat in de straat na de finish. Op zich een prima plaats om daar naar voren te rijden om daarna iets comfortabeler de volgende 2 bochten door te komen. Maar de fut was er bij mij al snel uit.
Die paar keer dat ik wel redelijk vooraan zat, merkte ik meteen dat het daar prettiger reed, maar ik kon me er niet handhaven en sukkelde geleidelijk weer naar achteren.

Het aanzetten na de 2 bochten ging moeizamer en moeizamer en ten slot moest er cash worden afgerekend. Waar het vooraan een speeltuin leek voor o.a. Ruud Havermans, Maikel Roks, Niky Deijkers, Niclas Vermaas en Tim van Wijk verloor ik samen met mijn ploegmaat Raphael op 6 ronden voor het einde het contact met de (nog maar 13) mannen voor ons. Er terug naar toe rijden was een onmogelijke missie. Uitgepierd, maar toch nog 14e in de uitslag. Voor wat het overigens waard is.

De winnaar van deze uithoudingsproef werd Havermans. Samen met 4 anderen wist hij nog weg te komen in de laatste ronde. Door een krachtige aanzet na de laatste bocht wist hij de snellere Rik de Vree en Maikel Roks voor te blijven.

Een hoop zelfbeklag deze keer.
Nu op naar de volgende uitdaging: Oude Tonge komende zaterdag.