Breda Blauwe Kei 07-06-2015

Vandaag mijn thuiskoers.

Met een matige opkomst van goed 20 man vertrokken we voor een koers met een snelle openingsfase. Achteraan was het echt harken om in het spoor te kunnen blijven. Het rondje van 1 kilometer met zijn 4 bochten zorgt ervoor dat er vaak moet worden aangezet. En ondanks de kleine groep ontstonden daardoor al meteen in het begin kleine breukjes, die door een enkeling niet konden worden gedicht.

 

Op dat moment had ik trouwens echt geen benen om ook maar iets te proberen. Het vieze windje dat op een deel van het parkoers tegen stond was overigens ook een spelbreker.

Nadat alle eerdere pogingen waren verijdeld trok na ongeveer 1/3 deel van de koers een trio op avontuur. Pascal Schoots, John de Leeuw en Ruud Havermans. Drie hardrijders die je niet te ver mocht laten wegrijden. Van mij kwam het tegenoffensief in ieder geval niet.
Wel van Rik de Vree die het gat (op het oog) redelijk makkelijk dichtreed. Een rondje of wat verder lukte het ook bij Stefan Laurijssen de aansluiting te vinden. Achter hen werd nog even tegengesparteld, maar uiteindelijk hadden de 5 vrij spel.

Nadat ploegmaat Raphael een paar ronden lang flink had doorgetrokken, ging er een trio in de achtervolging op initiatief van Guus de Graauw. Gedurende een x-aantal ronden hadden we hen redelijk in het vizier, maar ook zij kregen vrij spel van wat nog over was van de groep.


De koplopers begonnen ons inmiddels in de nek te hijgen en net voordat zij aansluiting kregen (met nog 10 rondjes te gaan) ging de kersverse BWF-kampioen Kees van der Sande er vandoor. Philip Delamontagne reageerde en niet veel later ik ook. Ineens had ik wel power in de benen zo bleek. En zo reden wij ook weer met drie man weg en mochten met nog 5 ronden te gaan sprinten voor de 9e plek. Een 9e plek die ik kon opeisen.

Bij de leiders was het quintet inmiddels verkleind tot een kwartet. De Leeuw had - helemaal op zijn voormalige medevluchters moeten laten gaan en werd ook nog achterhaald door de 3 eerder genoemde achtervolgers. Wel mocht hij de goedgevulde AH-tas als leidersprijs mee naar huis nemen.

De vier op kop gingen gezamenlijk de laatste ronde in en in de sprint die volgde toonde de Vree zicht de snelste voor Schoots en Laurijssen.