Breda Blauwe Kei 09-06-2013

Mijn thuiswedstrijd stond vandaag weer op het programma. Net als gisteren weer een klein rondje met 4 bochten. En weer was de wind op de afspraak. Deze stond op 2 stukken echt vies tegen. Los daarvan stond er een mooi deelnemersveld aan de start, dat is bij eerdere edities wel eens minder geweest.

Het lijkt inmiddels een gewoonte te worden, maar ook vandaag weer op de eerste rij gestart. Vorig jaar ging het snel verkeerd door achteraan te starten en meteen kapot gereden te worden. Nu dus vooraan weg en meteen ging de gashendel vol open. Wat werd er de eerste rondes snoeihard gereden zeg. Ze trapten me echt even op de adem. En het korte moment dat het even stilviel kwam als geroepen. Maar dat zal ongetwijfeld voor meerdere deelnemers gegolden hebben.

Niet lang daarna wist een trio een voorsprong bijeen te fietsen. John de Leeuw, Merijn de Pijper (van een sterk blok van PRC Delta) en nog een derde man waren er vandoor gegaan. De derde man moest zijn 2 medevluchters laten gaan. En het kopduo stoomde door.

Toen de voorsprong 30 seconden bedroeg, ging het in de groep helemaal mis. In de 2e bocht na de finish, die we elke ronde met hoge snelheid indoken vlogen 3-4 man de bocht uit en kwamen hard in aanraking met asfalt en stoeprand. Of de kleine heuveltjes in het midden van de weg er mede debet aan zijn weet ik niet, maar het was een enorme klap. Zelf zat ik erachter en kon op tijd anticiperen (lees: in mijn remmen knijpen en een veilige zone opzoeken). John Haast was er het slechtste aan toe en voor hem moest een ambulance opgeroepen worden en werd daar ook mee afgevoerd. In ieder geval beterschap, John.

Vanwege de valpartij werd de koers voor enige tijd onderbroken. Voor mijn gevoel een half uur, maar dat zal iets te ruim bemeten zijn.
En nadat het parkoers weer was vrijgegeven, konden wij weer verder met nog 35 ronden op het rondebord.
De koplopers kregen hun 30 seconden weer terug, waarna ook de groep weer kon vertrekken.
Na een dergelijke gedwongen stop is het maar de vraag of de koplopers hun ritme zouden weten te hervinden.
Maar in dit geval was het eerder andersom. Na de herstart werd er beduidend minder hard gereden in de groep. Het werd meer snokken.
Het snokken had wel tot gevolg dat er zich een 2e groep van 15 man af wist te scheiden, waar ik er op hangen en wurgen ook een plaatsje in had weten te verwerven. De 2 koplopers van het eerste uur waren echter te ver weg om te bedreigen.

De Leeuw wist zijn medevluchter te verschalken en pakte de winst. De Pijper dus op 2.


De strijd om de 3e plaats ontspon zich in de voorlaatste ronde. Cas Graafmans zetten aan op de achterkant van het parkoers en ik sprong ik zijn wiel mee. Graafmans staakte zijn poging, ik ging door. Helaas had ik geen goede benen of kon gewoon niet beter. Feit is dat Erik Meerkerk in mijn wiel meesprong en toen hij een paar honderd meter verder overnam kon ik hem eenvoudigweg niet volgen. Meerkerk ging op weg naar plaats 3, ik probeerde zo goed en kwaad als het kon stand te houden, maar werd in de laatste meters nog overruled door Rob Duchateau en Stefan Laurijssen.

Maar met een 6e plaats in de einduitslag mag/moet ik tevreden zijn.
Een goede uitslag en de ellende van de valpartij is mij ontgaan, alhoewel er nog 2 momenten waren dat het mis had kunnen gaan.
Op een rondje of 10 voor het einde vloog er ineens een bal de weg op, waar we gelukkig tussendoor konden laveren en op 6 ronden voor het einde reed ploegmaat Raphael lek in een bocht en flirtten we opnieuw met een valpartij. Zover kwam het gelukkig niet.

5012312950.JPG


Alle gemaakte fotos zijn te zien via de link: Klik hier

Nog een link: Klik hier

En nog een link: Klik hier (het kereltje, Christon, is nota bene 6 jaar !!!!)