BWF-trainingswedstrijd 11-03-2012  

In Breda is er momenteel het nodige te doen vanwege het openbare groen dat in de hele stad wordt weggehaald in het kader van de bezuinigingen. Sommige mensen ervaren dit als een kaalslag. Ook bij mij was het een kaalslag, maar dan op een andere manier. Toen ik vanmorgen bij het opstaan de zon ontwaarde en had gehoord dat het 14-15 graden zou worden, werd het de hoogste tijd om me van mijn winterdons op de benen te ontdoen om zodoende in de korte broek de rondjes op het Moleneind af te werken. Met een groep van zo’n 80 renners gingen we op pad voor een wedstrijd van 60 kilometer. Het ging hard. Achteraan gestart moest ik toch de nodige rondes wachten om een moment te vinden naar voren te rijden. Eenmaal vooraan eventjes op pad geweest met Cas Graafmans en Jurge van Zon. Of het überhaupt lang had geduurd is maar de vraag, voor mij was het na een rondje klaar toen mijn ketting weer van mijn buitenblad afviel. Inmiddels ben ik er wel achter wat de oorzaak van het euvel is, in het restant van de wedstrijd weerhield het me er wel van om staand op de pedalen flink aan te zetten na de bochten, bevreesd al ik was dat ik een valpartij zou veroorzaken als de ketting er weer af zou gaan. De wedstrijd werd in de beslissende plooi gebracht toen 8 man wegreden. Bij hen o.a. Raphael Gabriels, Ronald Roos, Maikel Roks Edwin Kas en Douglas van Raay. Na een korte achtervolging kon Graafmans als 9e man nog zijn karretje aanpikken. Pogingen van John de Leeuw en Tony Verschuuren om nog aan te sluiten kwamen net te kort. De 9 op kop bouwden hun voorsprong snel uit naar zo’n 30 seconden. De winst ging naar van Raay, die afgescheiden over de finish kwam. Roos won de sprint bij de achtervolgers.

Alle gemaakte foto’s (van al mijn gereden trainingswedstrijden) zijn te zien via de link: Klik hier  
(Overige verslagen onder de foto)

EPSN9007.JPG

Trainingswedstrijd Pedaalridders Oosterhout-Weststad 04-03-2012

Omdat de weersvooruitzichten en de buienradar niet veel goeds voorspelden voor de middag, vanmorgen maar snel mijn koers gewijzigd en naar Oosterhout getogen om daar om 10.00 te starten in een no-nonsense trainingswedstrijd. Gewoon auto met kofferbak open, daar inschrijven en verder geen muziek en speaker. Vooraf leek het veel weg te hebben van een open kampioenschap van de Pedaalridders. De meerderheid van de deelnemers bestond uit leden van die club. Door hier mee te rijden ontmoette ik wel weer een x-aantal oude bekenden, onder wie Jack van Dalen, John v.d. Korput. Jan Verschuren en Jean Pierre van Dongen. Wedstrijdje zelf kwam wat moeizaam op gang. Wim de Vos was de eerste die de lont in het kruitvat stak maar dat was meer een gekheidje, want eenmaal met een beetje voorsprong de hoek om dook hij achter de bosjes om dan weer meteen in het peloton van een man of 40 plaats te nemen. Een paar rondjes later achtte ik mijn tijd gekomen om wat te proberen. Ik pakte snel een mooie voorsprong die opliep tot maximaal 20 seconden. Maar met nog zo’n 20 rondes te gaan, zou het toch zware kost blijven om alleen vooruit te blijven. Nadat ik 6 rondes vooruit had gereden versnelde het peloton zodanig waarbij mijn voorsprong smolt als sneeuw voor de (eventjes doorgebroken) zon. Twee rondes later ontstond de uiteindelijke kopgroep die bestond uit 4 man. Daarbij Nico Verschuren, Ricardo van Dongen, Bram de Kort en ook ik kon mijn karretje nog aanpikken. Ik had even 2 rondjes nodig om op mijn effen te komen en bij daarna mee gaan draaien. Achter ons probeerden in eerste instantie nog 4 man aan te sluiten; John v.d. Korput, Dimitri Weeland, Eric Kuipers en Bert Kremer. Het lukte hen niet en het groepje reduceerde tot 3 man; Weeland moest zijn metgezellen laten gaan. De kopgroep reed goed door en kreeg na een ronde of 8 de staart van het peloton in zicht. Eenmaal daarbij werd opnieuw met vieren op kop gereden om met de laatste ronde in aantocht voor het peloton de teugels te laten vieren zodat het peloton zijn ding kon doen. Met voor ons nog 1 ronde daarna te gaan, viel de snelheid ver terug. In de sprint kwam ik er bij lange niet aan te pas en werd 4e. Van Dongen won voor de Kort en Verschuren. Bij onze achtervolgers was v.d. Korput nog weggesprongen en werd 4e, Kremer pakte de 5e plaats. Daarna opperde ik nog even het idee om nog in Breda te starten maar een blik op de buienradar deed me besluiten dat niet te doen. De regen zou net voor twaalven Breda bereiken en zo zou mijn inschatting van deze ochtend de juiste zijn. “Zou” want op een paar spetters na bleef het (vooralsnog) droog.

EPSN8989.JPG

BWF-trainingswedstrijd 26-02-2012  

Door de met name de weersomstandigheden van de afgelopen 4 zondagen, was het vandaag pas mijn 1e trainingswedstrijd. Een goed moment dus om te testen waar ik nu sta, al had ik wel enig idee. In een peloton van ruim 70 man ging ik traditiegetrouw als laatste van start. Na de eerste rondjes even de kat uit de boom gekeken te hebben toch maar snel naar voren gereden. Ondertussen was Douglas van Raay (WV Breda) er al in zijn eentje vandoor gegaan om dit rondenlang vol te houden. Achter hem probeerden met name Ronald Roos en diverse renners van WV Princenhage iets op poten te zetten, maar hun pogingen kregen niet voldoende ruimte. Toen ik na een ronde of 15 mijn ketting van mijn binnen- naar mijnblad wilde schakelen liep de ketting eraf. Al rijdend lukte het me niet de ketting er weer op te krijgen, even afstappen was de enige optie. Blijkbaar protesteerde de ketting omdat deze weer voor het eerst sinds de Ronde van de Molen van Oosterhout afgelopen oktober om de buitenplaat moest. Ik kreeg een rondje vergoeding en zag zo van Raay alleen voor de meute uitrijden, maar inmiddels op redelijk korte afstand gevolgd door het peloton. Een paar ronden later was van Raay eraan voor de moeite. Maar zijn energie was nog niet op. Op een ronde of 15 van het einde was hij weer van de partij toen na wat schermutselingen een kopgroep van 5 man ontstond. Van Raay was er dus bij, net als Marco Wesseling, Philip de la Montagne, John de Leeuw en mijn ploegmaat Raphael Gabriels. Onder andere Tonny Akkermans leek nog aan te kunnen sluiten, maar vanwege de genoemde schermutselingen mistte hij de slag net. Want het was de slag. Ronde na ronde liepen de 5 verder weg en pakten een voorsprong van om en nabij de halve minuut. De 5 bleven bij elkaar, waarbij de winst ging naar de Leeuw, die eerder ook al op de Borchwerf had weten te winnen. De Leeuw bleef Wessling en man-van-de-wedstrijd van Raay voor. De la Montagne werd 4e, Gabriels 5e. Roos wist beslag te leggen op de 6e plaats na een korte solo op het laatst. De pelotonsprint ging naar Stefan Laurijsen. Voor mij vanzelfsprekend had ik de sprint laten lopen, na een mislukte poging om in het zog van Cas Graafmans mee te gaan op 5-6 ronden van het einde. Maar al met al kon ik met een tevreden gevoel naar huis, want ik heb goed mee kunnen doen met het spelletje al ontbreekt nog wel de echte macht/kracht om inspanningen lang door te trekken, maar daarvoor is nog tijd genoeg.

EPSN8980.JPG