Ameide 22-09-2012  

De Moraal was goed vertegenwoordigd in Ameide. Zo tegen het einde van het wegseizoen waren we met 6 man present, Bennie, Bert, Brian, Leo, Raphael en ik. Op bijna volledige oorlogssterkte dus. Voorafgaande aan de wedstrijd werden Barend Verhagen en Robert de Poel al voorzien van bloemen als beloning voor hun behaalde Nederlandse titels. Daarna kon de wedstrijd, met vele goede renners, beginnen op een modelparkoers. Mooi schoongemaakt, geen auto’s in parkeervakken naast de weg, goed afgezet, kwalitatief goede wegen en geen al te lastige bochten. Daarbij opgeteld de nodige premieseries en andere te winnen prijzen; een puike organisatie daar. Marcel Alma was de eerste die meteen al in de 1e ronde ten aanval trok. Hij hield dit een ronde of 3-4 vol en pakte daarmee de eerste punten voor de leidersprijs. Een prijs die hij uiteindelijk ook naar zich toe wist te trekken. Na de aanval van Alma volgde een 3-ronden-klassement dat Brian wist te winnen. Brian won gedurende de wedstrijd nog een aantal andere prijzen waaronder een TomTom voor de snelst gereden ronde en een hotelovernachting na het winnen van een supersprint. Voor het overige bleef de groep lang bijeen. Pogingen volop, alleen was het verdraaid moeilijk om weg te komen op de snelle ronde. Jan Muis kon als individu op zijn beurt ook een ronde of 3 voor de meute uitrijden. Zelf was ik na een aarzelende start ook voorin geraakt en probeerde een aantal keren mee te springen maar ik kreeg de grote versnelling niet echt makkelijk rond. Na nog eens een poging om naar een kopgroepje toe te rijden moest ik de tol betalen en kwam achterin te zitten om daar niet meer vandaan weg te komen. Opschuiven zat er gewoon niet meer in, hoe graag ik het ook wilde c.q. had gewild. Voor anderen gold the other way around. Rob Ypenburg had het grootste deel van de 55 ronden tellende koers op zijn manier op een paar meter achter het peloton aangereden. Op een goede tien ronden voor het einde begon hij zich een weg naar voren te banen. Eenmaal vooraan zet hij dan door. Zo wist hij op een ronde of 5 voor het einde met 4 man vooruit te komen. Naast Ypenburg ook Jan Muis, Mathieu Hendriks en Raphael. Het bleek de juiste ontsnapping, Erik Meerkerk en de Poel slaagden er niet meer in de aansluiting te maken. Doordat de laatste bocht redelijk kort voor de finish lag, was de positie bij het uitkomen van die bocht eigenlijk wel bepalend voor winst of verlies. Muis pakte dit het beste aan en won afgetekend voor Hendriks, Raphael (voor wie het echt een rondje op zijn maat was en het zeker niet betreurd heeft naar Ameide te komen en daar bij te schrijven) en Ypenburg. Achter hen wist Adrie Frijters op de streep nog voorbij Meerkerk en de Poel te komen en werd 5e. Voor mij geen prijs, omdat ik zoals gezegd, niet meer de power in de benen had c.q. de puf had naar voren te rijden.

Volgende keer beter, alhoewel die keren dit seizoen natuurlijk nog maar schaars zijn.

1209220042.JPG

Alle gemaakte foto’s zijn te zien via de link: Klik hier